Anthony van Laast tijdens de castings voor Blaze. foto Evert Elzinga/ANP
De show ging in première in het Peacock Theatre op West End in Londen. Maar Blaze is een Nederlandse productie. Op dit moment toert de show door ons land.
Het producentenduo Eric Holman en Eymert van Manen, dat zich Pandaddy noemt
(naam van een stuk van jazzpianist George Russell), hield audities in Londen
en Nederland. Daar kwamen driehonderd jonge dansers op af die konden
freestylen, voguen, hiphoppen. Uiteindelijk staan in Blaze negen
nationaliteiten op het podium, van Brazilië tot de Filipijnen, van de VS tot
Nederland.
Anthony van Laast, die voor Van den Ende Producties de choreografie van onder
meer The Wiz en de Elvismusical Love me tender maakte, heeft één
choreografie voor Blaze bedacht: "Ik kom uit een heel andere wereld, ik
kan nog geen stap streetdancen. Maar streetdance is een echte eigentijdse
kunstvorm. De hele show is mijn concept. We hebben er vijf andere
choreografen bij gehaald. Het is streetdance, maar niet van de straat. Je
ziet geen graffiti op het toneel. En het zijn niet alleen maar jongens die
op hun hoofd spinnen. De show gaat eigenlijk over de persoonlijkheden van de
dansers. Iedere danser maakt zijn eigen reis door de show en die maak je als
toeschouwer mee. Er zitten ook verstilde momenten in. Ik zeg altijd: te veel
dans is vervelend."
De enige Nederlandse op het podium is de Amsterdamse Jomecia Oosterwolde (20),
die de Lucia Marthas Academie bijna heeft afgerond. Regisseur Van Laast
roemt haar dans en geweldige persoonlijkheid. Jomecia is de vrolijkheid
zelve. Ze zegt over zichzelf: "Ik ben het meisjestype, met lange, losse
haren, de meeste meisjes in de show zijn tomboys. Streetdance komt wel van
de straat, maar je kunt er alles van maken. Hier mengen we het met
theaterdans. Ik leer hier zo veel! Ik denk niet dat je ooit heel goed wordt.
Je bent nooit klaar."
De show is een sensatie, blijkt tijdens de Londense première in maart. Veel
bewondering is er voor de krankzinnige bewegingen van de drie breakdancers
en de andere dansers die de streetmoves vertalen naar energieke, akelig
precieze en virtuoze ensembledans. Een bijna klassiek duet met
streetinvloeden wordt op en rond een zitbank gedanst. Dit is één van de
verstilde momenten, waardoor de show niet alleen maar een wervelwind zonder
einde is. Felheid en humor wisselen elkaar af.
Het lichtplan is verbluffend. Het decor – een rommelige opstapeling van kasten
als in een tienerkamer – is het scherm voor heel precieze projecties. Zo kan
langs de randen van die schots en scheve kasten water lopen of vuur lekken.
Enig minpunt is de tamelijk goedkope poging tot publieksparticipatie door
een zogenaamde tv-presentator. De rest is meeslepend.
Blaze, te zien op: 7-05 Stadsschouwburg Nijmegen, 8/9-05 Orpheus
Apeldoorn. www.blazetheshow.com
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
