Volledig scherm
© PR

Klassiek: Barokfeestje met Ensemble Zefiro

RECENSIE - Twee jaar geleden was het Ensemble Zefiro nog te gast op het Festival Oude Muziek Utrecht. Met in zijn midden drie experts van de historische uitvoeringspraktijk: de gebroeders Paolo en Alberto Grazzi op hobo en fagot, en hoboïst Alfredo Bernardini. Zij waren in 1989 de oprichters van deze alom bejubelde groep

Wachten
Het label Arcana brengt van hen nu opnames van Naïve uit 1993 en 1995 op de markt. Eindelijk. Maar het was het wachten waard (al wordt de naam van Bernardini op de achterzijde van het hoesje nu behoorlijk verhaspeld).

Het drietal weet zich hier vergezeld van muzikale grootheden als de klavecinist en organist Rinaldo Alessandrini en de violist Manfredo Kraemer (actief in de Derde sonate in Bes). Zij en de vijf andere leden van Zefiro zetten hun schouders onder de Sei Sonate à due Hautbois, Violino et Basson con Basso Continuo, ZWV 181 van Jan Dismas Zelenka (1679-1745). Heerlijke kamermuziek die met name de blazers alle kans tot gloriëren biedt.

Het idioom is virtuoos maar benadrukt ook de mogelijkheden tot zangerigheid en het ontwikkelen van een expressief lijnenspel.

Pluspunt
Want expressief is Zelenka, de voornamelijk liturgisch actieve componist uit het Saksische Dresden die de laatste jaren helemaal uit Bachs schaduw is gestapt, zeer zeker. Dat diverse delen en muzikale thema's langer zijn dan hetgeen zijn tijdgenoten op papier zetten - het 'Allegro ma non troppo' uit de Vierde sonate in g duurt zelfs bijna 9 minuten - is dan alleen maar een pluspunt.

En al helemaal wanneer Zefiro zich op de partituren stort. Het samenspel en het kleuren van de drie blazers laat geen wens onvervuld. De over de hele linie energieke en puntige aanpak maakt het barokfeestje compleet.