Volledig scherm

Klassiek: Op reis met een gitarist

RECENSIE - Op zondag 10 juli speelt de Spaanse gitarist Pablo Villegas in het Amsterdamse Concertgebouw muziek van zijn cd Americano. Reden genoeg om dit vorig jaar verschenen album hier te bespreken.

Enerverende reis
Villegas neemt zijn gehoor mee op een enerverende reis van Zuid-Amerika, via Mexico, naar de States. Het eerste deel van de muzikale trip (dat zich afspeelt in Brazilië en Paraguay) biedt meteen het nodige luisterplezier. Villa-Lobos is met twee preludes vertegenwoordigd. Contrasterende werken, van zo'n negen minuten samen, waarin de gitarist zich technisch en interpretatief goed kan uitleven. Een opwekking van zangerige melancholie met een typisch Braziliaanse tegendraadse en eigenzinnige ritmiek wordt gevolgd door Prelude III. Hier presenteert Villa-Lobos een hommage aan Bach op basis van een knap uitgewerkt thema uit Das Wohltemperierte Klavier.

Sentimentele hoek
In de sentimentele hoek valt Un sueno en la floresta ('Een droom in het oerwoud') van de Paraguyaanse gitarist Barrios. Dit wat grotere werk biedt Villegas volop kansen zijn fraai tremolospel te etaleren. Een felle aanpak horen we in Tango en Skaï van Dyens: een kleurrijk geraffineerd stuk, geïnspireerd op het bekende kunstleer voor meubels. Het komt op mij ruig en sexy over.

Wereldpremière
Een heuse wereldpremière ontbreekt niet. Filmcomponist John Williams schreef deze eeuw zijn enige werk voor gitaar Rounds en Pablo Villegas hield het in 2012 in Malibu ten doop. Het klinkt hier heel intens. Villegas toont werkelijk engagement voor de uitdagende, nieuwe gitaarliteratuur. Rounds zal 10 juli ongetwijfeld ook in Amsterdam de aandacht trekken.

Bom
De keuze van delen uit The West Side Story van Bernstein en ook Granada van Lara vind ik iets te gemakkelijk en een tikkeltje gewild. Maar de afsluitende dixie- en countrynummers met banjosound slaan in als een bom.

Villegas weet hoe hij luisteraars ook met vlotte, pretentieloze werkjes als Big eared mule happy kan maken. In eigen arrangement nog wel.

  1. Vakman Jeffreys kijkt terug
    Recensie

    Vakman Jeffreys kijkt terug

    Garland Jeffreys (73), die de laatste jaren productiever is dan ooit, blikt op zijn nieuwe plaat 14 Steps to Harlem terug op zijn leven en zijn carrière. De multiculturele New Yorker maakte de uitgave van het album weer mede mogelijk via crowdfunding, zoals hij dat ook deed bij voorganger Truth serum. Deze opvolger is overtuigender, al haalt-ie niet het hoge niveau van The king of in between, waarmee Jeffreys zich vijf jaar geleden weer echt op de kaart zette.