Volledig scherm

Toen de meteoriet insloeg die Beatles heet

RECENSIE - Zet een begaafde technicus aan het werk en je perst er als platenmaatschappij toch weer een schijfje uit dat niet in de verzameling van de ware Beatles-fan mag ontbreken.

Giles Martin, zoon van de legendarische George die het geluid van The Beatles mee bepaalde, zette zich aan de live-opnamen die in 1977 voor het eerst werden uitgebracht van de concerten in 1964 en 1965 in de Hollywood Bowl in Los Angeles. Dat deed hij in opdracht van filmregisseur Ron Howard, voor diens documentaire ​​Eight days a week: the touring years, over de 250 concerten die The Beatles tussen 1963 en 1966 gaven.

Moeite
Vader Martin had destijds al moeite genoeg om samen met technicus Geoff Emerick iets hoorbaars te maken van de geluidsopnamen. Zo hard schreeuwden de Amerikaanse tienermeisjes om die Engelse helden dat John, Paul, George en Ringo er amper bovenuit kwamen. Met de hedendaagse techniek slaagde Giles Martin erin de muziek nog wat meer naar voren te mixen en al die gillende bakvissen wat verder naar de achtergrond.

Resultaat
Het resultaat is behoorlijk: ​r​uim 50 jaar na dato voelen we de energie van band en publiek knetteren en horen we de jonge Beatles een strakke set spelen, ook al wil het verhaal dat ze elkaar op het podium nauwelijks konden horen.

Er slaat een meteoriet in die ​​Twist and shout, ​​Roll over Beethoven en ​​She loves you speelt en over de klap praten die bakvissen, inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, nu nog na. En terecht.