Volledig scherm
© Thinkstock

'n Goed glas: Hemelse bubbels

Wat is uw voorstelling van de hemel? Een 'zangkooroefening tussen glitterende juwelen' zoals George Orwell het voor zich zag? Een reünie misschien, met overleden vrienden en familie? Of simpelweg het meest luxueuze vijfsterrenhotel met de best gesorteerde wijnkelder van het hiernamaals?

Ik heb geen flauw idee wat mijn moeder te wachten staat in de eeuwige proefruimtes – als er al iets is –, al klinkt een combinatie van die reünie met dat vijfsterrenhotel waarschijnlijk als muziek in haar oren.

Bovenaan de lijst van het weerzien met familie en vrienden zou waarschijnlijk haar eigen moeder staan, die ze al op tweejarige leeftijd moest verliezen. Ook denk ik dat ze heel graag haar zeven oudere broers en zussen weer wil zien, want als nakomertje heeft ze van hen de afgelopen decennia één voor één afscheid moeten nemen.

Wat mezelf betreft, hoop ik dat de hemel een plek is waar je alle dingen nog kunt inhalen die er op de een of andere manier niet meer van zijn gekomen. Zo had ik mijn ouders recent uitgenodigd bij de Treeswijkhoeve. Mijn moeder keek zo uit naar die avond. En Dick Middelweerd had zijn stamtafel speciaal voor ons vrij gemaakt. Een dag voor de bewuste avond voelde ze zich echter niet goed genoeg en moesten we het uitstellen.

Nou ga ik er vanuit dat tegen mijn tijd Dick ook in de hemel kookt en dat we het bewuste diner alsnog kunnen hebben. En ik weet zeker dat we dan zullen beginnen met een glas champagne. Want mijn moeder hield van champagne.

Het mooie van de mousserende wijn van de Aube en de Marne is dat het een wijn is voor alle gelegenheden en alle momenten; voor zowel geboorten als begrafenissen. Zoals Lily Bollinger van het gelijknamige Champagnehuis al zei: „Ik drink champagne als ik blij en als ik verdrietig ben. Soms drink ik het als ik alleen ben. Als ik bezoek heb, is het verplichte kost. Ik nip ervan als ik niet hongerig ben, en ik drink het als ik dat wel ben. Verder raak ik het niet aan -tenzij ik dorst heb."

Reageren? uitenthuis@persgroep.nl

  1. 'n Goed glas: Rosé, als hij maar bleekroze is
    'n Goed glas

    'n Goed glas: Rosé, als hij maar bleekroze is

    Verrassend wat je tegenkomt als je oude foto's bekijkt uit je studententijd. Samen met collega oud-praesides van Sint Olof hadden we afgelopen week een diner op de sociëteit en zagen we onszelf terug op portretten van de besturen in de Senaatskamer. We moesten lachen om de haarstijl die we droegen in onze tienertijd, de wijde broekspijpen en hoe de senaten van de jaren 60 er nog in jacquet op stonden terwijl die van de jaren 70 hippies waren. Op een van die portretfoto's trof ik ook een fles Mateus-rosé in de achtergrond aan. Eentje met een half afgebrande druipkaars erop.