Foto: ANP
Volledig scherm
Foto: ANP

'n Goed glas: promotie voor Argentijns koppel

Argentijnse Malbec is niet aan te slepen. Vooral in Amerika. De vraag is of Argentinië niet té afhankelijk wordt van Malbec. Er kleven namelijk gevaren aan je eenzijdig laten identificeren met één druivenras. Nieuw-Zeeland bijvoorbeeld wordt puur geassocieerd met Marlborough Sauvignon Blanc. Zozeer zelfs dat 85 procent van alle export Sauvignon Blanc is. Dat is heel gevaarlijk.

Stel je voor dat jouw kampioensdruif ineens in publieke ongenade valt (zoals ooit gebeurde met sherry) of vanwege een overaanbod ineens in prijs daalt, dan kan het zomaar de rest van 's lands wijnen in zijn val meenemen.

In de Verenigde Staten is de situatie het meest acuut. Meer dan 60 procent van alle export van Argentijnse wijn is hier Malbec maar ook in Canada (45 procent), Brazilië (40 procent) en Engeland (38 procent) is Malbec dominant. Zeker in een mode-gevoelige markt als Amerika, waar veel liefhebbers zich richten op wat nieuw en cool is, zou je niet te veel moeten leunen op één ras. Ook al is dat ras nu aantrekkelijk vanwege zijn zwoele tannine, geconcentreerde smaak en associatie met steak.

De vraag is wat Argentinië als alternatief voor Malbec zou kunnen promoten. Een kijkje in het rassenkabinet van het Instituto Nacional de Vitivinicultura laat zien dat na malbec wat rood betreft bonarda het meest is aangeplant. Dat ras mist echter klasse en consistentie. Op grote afstand volgen cabernet sauvignon en merlot. Het leidende witte ras is pedro gimenez maar die is saai en wordt vooral in blends gebruikt. Dan volgen torrontès en chardonnay. Omdat zowel bonarda als pedro gimenez stijl en karakter mist, blijft alleen torrontès over. Een geweldige wijn – met zijn exotische aroma's en gemberachtige smaak – maar geen alternatief voor malbec. Eerder geschikt als partner; de gespierde mannelijke en de frivole vrouwelijke druif.

De uitdaging voor Argentinië wordt mijns inziens dan ook om de op malbec geconcentreerde aandacht om te buigen naar promotie van het koppel malbec-torrontès. En om zich wat malbec betreft vooral te richten op zijn regionale diversiteit, want een malbec uit Altamira is echt heel anders dan die uit Perdriel of Agrelo.

Reageren? redactie.specials@gelderlander.nl

  1. 'n Goed glas: Aspergewijn van het jaar 2017

    'n Goed glas: Aspergewijn van het jaar 2017

    In de jaren tachtig betekende het begin van het aspergeseizoen tegelijkertijd het startschot voor de verkoop van Pinot Blanc en Pinot Gris. Lange tijd waren het de enige wijnen die we in Nederland bij het witte goud dronken. In beide gevallen afkomstig uit de Elzas. Fris, lichtvoetig en neutraal genoeg om voor iedereen die van asperges houdt acceptabel te zijn. Ook waren ze niet te duur, breed verkrijgbaar én droog. Kortom, een vanzelfsprekende keuze.