Leerlingen werken op een laptop op basisschool Veerezon in Zwolle, een van de vijftig scholen die zonder schoolboeken werken. Foto: ANP
[REPORTAGE]
Geen les meer uit boeken maar leerlingen die vooral zelf de inhoud van hun onderwijs bepalen. Een groeiend aantal scholen omarmt deze nieuwe manier van lesgeven. „Leerstof uit een boek zegt veel leerlingen weinig.”
ZWOLLE - Het lijkt een gewone basisschool: Veerezon, op een nieuwbouwterrein in Zwolle. Met diverse kleine lokalen, stickers van Sinterklaas en Zwarte Piet op het raam, posters over het heelal op de muur. Achterin een knutselhoekje met raketten van potten doperwten en bekertjes zure room.
Maar zoeken is het naar de boeken. Ja, ze zijn er wel, enkele leesboekjes en naslagwerken, weggestopt in de kast. Maar geen lesmethodes, geen leerboeken, want die gebruiken ze er niet. De Veerezon is een van de vijftig basisscholen in Nederland die met het zogenoemde International Primary Curriculum (IPC) werkt. Centraal bij deze manier van werken staan projecten.
Leerlingen krijgen er aan de hand van een wisselend thema als 'chocolade' of 'het circus' les in onder meer geschiedenis, biologie en techniek. Feiten worden daarbij niet zomaar aangereikt, de leerlingen moeten er zelf in het kader van vragenlijsten en werkstukken naar op zoek . Met hulp van naslagwerken, internet en elkaar. Het idee is dat zij zo makkelijk hun eigen belevingswereld bij de leerstof kunnen betrekken en ook andere culturen en landen een grote rol kunnen spelen. De docent heeft vooral een coachende rol. Alleen rekenen en taal vallen buiten het curriculum en worden op de 'ouderwetse' manier gegeven.
Op Veerezon onderzoeken de klassen van de bovenbouw de komende weken Mars en de rest van de ruimte. Ze bekijken een video over sterrenkundige Eise Eisinga en zijn planetarium in Franeker. Op hun laptops met internetverbinding maken ze hun opdrachten. Zo leren ze dat er negen planeten zijn, vertelt Kristian (10) trots. Maar ook dat men in de tijd van Eisinga bang was dat enkele op elkaar zouden botsen, dat je op Mars niet kan leven en dat je op de maan vast niet kan voetballen. Lachend: „Vanwege al die gaten.”
Critici stellen dat IPC-kinderen weinig feitenkennis hebben. Bovendien is in Nederland nog niet bewezen dat leerlingen die volgens dat systeem les krijgen, daadwerkelijk beter presteren dan leerlingen die vooral uit leerboeken leren. Omdat het systeem hier pas vier jaar wordt gebruikt, is dergelijk bewijs nog niet voor handen.
Juf Kirsten Meijer op Veerezon is juist enthousiast over de werkwijze vooral omdat het haar de mogelijkheid biedt leerlingen meer op hun eigen niveau les te geven. Al is deze manier van lesgeven niet voor iedereen weggelegd, denkt ze. „Voor sommige leerlingen is het té vrij.”
Aan het einde van de les wil Meijer nog één ding van haar klas weten: Een planeet, wat is dat eigenlijk? Op zoek naar het antwoord, struint Kristian het internet af. Echt wijs wordt hij niet uit de uitgebreide beschrijvingen op het web. Dan toch maar de laatste troef: een boek, een woordenboek.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
