Foto: ANP
Om een hypotheek te krijgen, verdienen ze te weinig, maar ze verdienen te veel om een woning te bemachtigen in de sociale sector. Voor huurders met een middeninkomen (tussen de 33.000 en 43.000 euro) was 2011 een moeizaam jaar.
Sinds de invoering van de Europese maatregel die stelt dat mensen met een inkomen boven de 33.614 euro (in 2012: 34.085 euro) niet meer in aanmerking komen voor een sociale huurwoning, is het voor mensen met een middeninkomen bijna onmogelijk te verhuizen.
Muurvast
Neem het samenwonende stel Krebbers. Nadat hun eerste echtgenoot was overleden, wonen ze samen en betalen 630 euro huur. Ze willen dolgraag verhuizen, maar komen nergens voor in aanmerking.
Krebbers: "Wij zijn twee keer naar een oplevering geweest van nieuwe appartementen. De eerste keer kwamen we niet in aanmerking omdat we te veel verdienden. Samen zitten we rond de 53.000 euro. De tweede keer zijn we wezen kijken in een appartement dat wél betaalbaar was. De prijs lag rond de 800 euro, maar we gingen er in ruimte op achteruit. Het appartement dat we wél wilden, kostte 1.300 euro. Dat is te veel. Als ik eerder kom te overlijden dan mijn vriendin, kan zij hier niet blijven zitten omdat zij geen recht heeft op mijn partnerpensioen. Dat doe je een mens niet aan. We hebben het gevoel muurvast te zitten."
Probleem
Dat de familie Krebbers ervaart 'vast te zitten' komt omdat zij graag willen verhuizen. Huurders zonder verhuisdrang hebben er geen weet van hoe de tijden zijn veranderd sinds de Europese beschikking van kracht is.
De Woonbond registreert sinds februari van dit jaar gevallen die geen kant meer op kunnen. "We hebben meer dan 3.500 reacties binnengekregen", vertelt Hans Roseboom. "Dat is heel veel. Het gaat hierbij alleen om mensen die willen verhuizen, ongeveer 8 procent van de huishoudens per jaar. Zij lopen tegen het probleem op."
Corporaties
Planologiestudent Roderik van Loon onderzocht voor zijn afstudeerscriptie wat dit nieuwe beleid betekent voor huurders. Zijn conclusie: "Mensen hebben totaal geen zicht op hun situatie. Er was een enkeling die wist waar hij of zij stond."
Dat huurders er niets van snappen, is niet zo vreemd, vindt hij. "Corporaties zijn niet blij met de maatregel en hebben tot dusverre allemaal eigen beleid gevoerd om mensen met een middeninkomen toch een kans te geven."
Willekeur
De regeling geeft corporaties een uitweg, door toe staan dat 10 procent van de woningen wél aan mensen met een middeninkomen verhuurd mag worden. De ene corporatie communiceert de regeling wel actief, de andere corporatie niet.
Met de 10 procents-regeling gaan de corporaties ook anders om. Dat heeft voor huurders tot gevolg dat ze bij de ene corporatie wél terechtkunnen en bij de ander niet, terwijl ze in hetzelfde gebied geregistreerd staan.
Particulier
Waar moeten de mensen met een middeninkomen heen die én niet in de sociale huursector terechtkunnen en geen hypotheek kunnen krijgen? "Die komen terecht in de particuliere sector", zegt Van Loon. "Hier beginnen de prijzen vanaf 850 euro kale huur. Als je 1.800, 1.900 euro netto verdient, is dat niet te doen. De woonlasten drukken dan erg zwaar op het inkomen. Het gevolg is dat zij bepaalde stappen niet kunnen zetten.'Ik woon goedkoop en blijf zitten waar ik zit', was wat ik hoorde. De doorstroming wordt nog slechter dan nu."
Ook de familie Krebbers verroert zich niet. "We blijven maar wonen waar we zitten en hebben ons huis opnieuw ingericht. Kopen is geen optie. Op onze leeftijd krijgen we geen hypotheek meer."
Scriptie: Roderik van Loon - Middeninkomens. Een onderzoek naar de groep middeninkomens en de wijze waarop de huurders aankijken tegen de 33.00 regeling in het werkgebied van woningbouwcoropratie Vivare.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
