Foto: ANP
Toen Eugène Glimmerveen na een ernstige ziekte weer aan het werk wilde, merkte hij dat hij zo goed als afgeschreven was. Hij liet het er niet bij zitten en richtte de stichting Werken tijdens kanker op. "Het moet niet over de ziekte gaan, maar over de mens."
Dolblij dat de kanker succesvol uit zijn lijf is weggesneden en de chemotherapie zijn werk heeft gedaan, meldt Eugène Glimmerveen (44) uit Meerssen zich in 2010 bij het UWV. Hij wil heel graag weer aan het werk.
Met zo'n cv moet dat geen probleem zijn, zegt de medewerkster. Glimmerveen laat de vrouw nog wel even weten dat hij ziek is geweest. Oh ja, wat heeft u dan gehad? Kanker. "Kanker? In dat geval geef ik u geen enkele kans dat u ooit nog ergens een baan vindt."
Tumor van 8 centimeter
Eugène Glimmerveen is met stomheid geslagen. Mensen met kanker schrijf je niet zomaar af. Deze ervaring is voor hem de aanleiding om de stichting Werken tijdens kanker op te richten.
In 2009 wordt Glimmerveen, die tot dat moment een succesvol adviesbureau heeft, met spoed geopereerd, nadat hij met enorme buikpijn in het ziekenhuis is opgenomen. De dokters halen een 8 centimeter grote tumor uit zijn darmen. Ook volgen de lymfeklieren en, na de nodige chemokuren, een stuk van de lever.
Gezinsinkomen weggevallen
Langzaam krabbelt Glimmerveen op. Als in januari 2010 de stoma verwijderd wordt, neemt hij definitief afscheid van zijn oncoloog. Hij heeft nog wel een slechte conditie en kan soms lastig op woorden komen. Zijn gezin probeert intussen financieel te overleven. Want sinds hij ziek is geworden, is het belangrijkste gezinsinkomen weggevallen. Een verzekering is er niet.
Enkele maanden later voelt Glimmerveen zich stukken beter. Hij wil graag weer aan de slag, onder de mensen komen. Liefst bij een werkgever. Op naar het UWV. Een illusie armer keert hij naar huis terug.
Kanker niet het einde
Waarom ben je afgeschreven als je kanker hebt gehad? Hij kan niet anders dan concluderen dat de mensen nog altijd denken dat kanker het einde betekent. Maar dat is een vals beeld, weet hij inmiddels. Dankzij onderzoek zijn we inmiddels zo veel verder.
Wat gebeurt er eigenlijk als iemand ziek wordt, vroeg Glimmerveen zich af. Hij of zij meldt dat bij zijn werkgever en de arbodienst wordt ingeschakeld. "De praktijk is dat een patiënt met kanker snel uit het zicht raakt. "Afgeschreven", aldus Glimmerveen. Twee jaar na de ziekmelding volgt ontslag en zit hij of zij thuis met een uitkering. Slecht voor iemand die nog graag wil werken en slecht voor de werkgever die een hoop kennis en ervaring kwijt is.
Inclusie is het toverwoord
De nieuwe stichting Werken tijdens kanker – op 1 februari passeert de akte – wil mensen al tijdens hun ziekte coachen. Glimmerveen: "Wij gaan ervan uit dat werk belangrijk is. De meeste mensen vinden werken heerlijk, al beseffen ze dat soms pas als het hen wordt afgenomen. Werken kan bovendien helpen bij het verwerkingsproces. Daarom gaan we praten met werkgevers en collega's. En we gaan op de werkvloer kijken wat mogelijk is. Kanker gaat misschien over dood, maar zeker ook over leven."
Glimmerveen wil voorkomen dat er ontslag volgt voor deze groep mensen. Bovendien bespaart het de werkgever en de staat veel geld, meent hij. "Inclusie is hier het toverwoord. Niet integratie, want dan ben je vaak al te laat."
Chronisch zieken
Dat geldt wat hem betreft ook voor mensen met een chronische ziekte; ook die groep wordt snel afgeschreven. De vrijwilligers van zijn nieuwe stichting zijn voor een deel mensen die zelf kanker hebben gehad. "Dé manier om weer aan de slag te gaan en weer contacten op te bouwen", zegt Glimmerveen. "Wie weet, vloeit daar uiteindelijk een betaalde job uit voort."
Zo is het Glimmerveen zelf in elk geval vergaan. Reïntegratiebedrijf Jobstap bood hem een baan aan. Hij mocht de stichting vormgeven en opstarten. De nieuwe baan geeft hem energie. "Want weet je wat het is: niet de ziekte, maar de mens moet centraal staan."
Mensen met kanker of een andere chronische ziekte die coaching willen in en op het werk, kunnen mailen naar glimmerveen@jobstap.nl.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
