Aflevering 300 van Valleivolk.
Volledig scherm
Aflevering 300 van Valleivolk. © DG

Het Valleivolk, stuk voor stuk boeiende mensen

Zo nu en dan mag ik met fotograaf Herman Stöver op pad om mensen aan te spreken op straat. Niet om iets te verkopen – dat moet je er altijd direct bij zeggen –, maar om mensen te vragen mee te werken aan de rubriek Valleivolk.

Het idee is simpel. Een mooie foto en een korte tekst waarin iemand kort vertelt over zijn of haar leven. Een droom voor de toekomst, iets moois om op terug te kijken, een moment dat een leven veranderde.

Aflevering 300
Geruisloos passeerden we onlangs de 300ste aflevering van de rubriek, ooit opgezet door collega Niek Verhoeven. Toen ik ‘aflevering 300’ intikte, bedacht ik opeens hoe bijzonder het is dat mensen zomaar op straat hun verhaal willen doen aan een wildvreemde.

En niet zelden zijn het heel persoonlijke verhalen. Over een jeugd met problemen, een ernstige ziekte.

Kracht
Het maakt de mensen die hun verhaal doen sterk, bijzonder hoeveel kracht men heeft, hoeveel bijzondere ervaringen mensen meemaken. Elk leven is het waard erover te vertellen, driehonderd keer konden we dat ervaren.

En de sleet zit er niet in. Want elke keer ontdekken we weer nieuwe verhalen. Zoals de Duitser die de wereld rondloopt, omdat hij genoeg had van de reguliere maatschappij of de vrouw die na lang volhouden eindelijk een eigen bedrijf kan beginnen.

Mooi volk, dat Valleivolk.