Volledig scherm
Appelpop. © Raphaël Drent

In alle rust genieten van Tielse evenementen

Sinds een jaar of vier mag ik me Tielenaar noemen, of in ieder geval inwoner van Tiel. Hoewel ik er weinig aan bijdraag, kan ook ik daarom met een zekere trots aan buitenstaanders vertellen over Appelpop en Fruitcorso.

In ieder geval met een van de evenementen heb je in september bij jong en oud wel een mooi verkoopargument voor een bezoekje aan onze stad. Zo had ik dit jaar een jongere vriendin verleid het popfestival met mij door te brengen.

Eerste rij
Zeker bij Appelpop zit ik als aanwonende namelijk op de eerste rij. Hoewel alle bezoekersrecords dit jaar weer gebroken werden, was het nog nooit zo rustig bij mij in de straat. Waar ik vorig jaar nog struikelde over straalbezopen jongens en meisjes die lallend de overtollige vloeistof uit hun puberende lichamen lieten lopen, was de dit jaar geheel afgesloten Tolhuiswal nu een oase van rust.

Natuurlijk: je hebt een week opbouw, ronkende aggregaten, de ondefinieerbare mix van het keiharde geluid van drie podia door elkaar heen, ’s ochtends vroeg schoonmaken, een week afbreken, de slechte bereikbaarheid: ik heb er allemaal geen last van en kijk er met bewondering naar.

Wijntje
Ik was wel blij met de afsluiting van de wal. Met zijn tweetjes hebben we onder het genot van een wijntje en wat hapjes het hele spektakel in alle rust aanschouwd: prachtig. Maar om nou in die herrie en warmte tussen de tienduizenden bezoekers door te schuifelen met een plastic bekertje festivalbier: nee. Als bezoeker wordt ik tegenwoordig meer enthousiast van dat andere mooie Tielse evenement.

Je smaak rijpt met de jaren, zullen we maar zeggen. Gelukkig vond zij het corso ook erg mooi.