Fantastisch uitzicht vanaf het balkon aan de rand van de Grebbeberg.
Volledig scherm
Fantastisch uitzicht vanaf het balkon aan de rand van de Grebbeberg. © Herman Stöver

Toen was er ineens een nieuw uitkijkpunt

Ook al ben ik hier niet geboren, na 41 jaar in de Vallei denk ik soms dat ik alles in de buurt wel eens heb gezien. Eigenlijk is dat ook wel zo, maar soms wordt je toch meer dan aangenaam verrast.

Ruim een week geleden mocht ik een wandeling maken over de Grebbeberg met een gids van het Cuneragilde. In mijn overmoed meende ik dat hij me waarschijnlijk weinig nieuws zou laten zien. Hoe vaak was ik in mijn leven al niet op de Grebbeberg geweest? Of de Laarsenberg of Heimenberg, die we allebei voor het gemak ook maar Grebbeberg noemen. Geen idee, maar dat moet honderden keren zijn geweest. Hardlopend, fietsend, wandelend, en vooruit met de auto. Ik zag er loopgraven, kazematten, mooie bospaden, monumentale bomen, bijzondere vogels, andere hardlopers en fietsers, de dierentuin, het sportpark en bijzonder mooie vergezichten.

Panoramabalkon
Maar u begrijpt het al, er kwam toch iets nieuws op mijn pad. Aan de oostkant van de Greb heeft het Utrechts Landschap ooit, zonder dat ik het wist, een panoramabalkon aangelegd. Het uitzicht over de Blauwe Kamer is fantastisch. Mocht u het niet kennen, ga er heen. Neem vanaf het pad onderlangs de eerste ijzeren trap vanaf de N225, loop boven een eindje linksaf en er onrolt zich een fenomenaal panorama. Een dag later ben ik weer gegaan.

Arnold Winkel