Veenendaal.
Volledig scherm
Veenendaal. © Herman Stöver

Waar je werkt en waar je woont. Of niet

Moet je eigenlijk wonen in Veenendaal als je er werkt? Als journalist is dat handig. Waarmee gelijk de vraag is beantwoord waarom ik uitgerekend hier ben beland en mijn dagen slijt. Een raadslid die beslissingen neemt over de stad, dat is ook wel handig als-ie er woont. Is ook verplicht.

En de ambtenaren op het gemeentehuis. Moeten die ook in Veenendaal wonen? Waarschijnlijk niet. Anders kon het wel eens druk worden bij de woningstichting. Ik vermoed dat nogal wat ambtenaren niet in het Veen huizen. Heb ik gehoord. Ik ken er in ieder geval maar twee. Maar ik ken daar niet zo veel mensen. Mag alleen pellen aan de buitenste schil. Ambtenaren, die mag je niet spreken als journalist. Alleen met de communicatiedeskundigen. Is geen probleem, zo zijn nou eenmaal onze manieren. Sorry, onze regels.

Maar zou het een probleem zijn dat het veel mensen van buiten zijn die de plannen maken en tekenen binnen de witte muren van het bestuurlijke bolwerk? Ik zag ooit de televisieserie Yes minister waar de suggestie werd gewekt dat de ambtenaren de boel runnen en dat politici slechts passanten zijn. In dat geval zou het wel fijn zijn wanneer ze de stad en haar geschiedenis goed kennen. Misschien allemaal een keer mee met stadsgids Jaap Pilon voor historisch onderricht. Komen ongetwijfeld de teruggevonden glas-in-loodramen van de SKF aan bod.

Jammer dat er nooit over na is gedacht om die in een muur van het gemeentehuis te metselen. Volgens journalist Sameer van Alfen, die een boek schreef over de Veense Freulezaak, zijn daar de luiken gesloten. Gekleurd glas zou een mooie eerste stap zijn.

Jaap Rademaker