article
1.6212956
COLUMN - In januari van dit jaar verhuisde ik van de Nijmeegse redactie van De Gelderlander naar Doetinchem. Ik las al snel over procesopvanglocatie De Kruisberg. Het was ook toen al een dynamische plek. Er kwamen diensten bij, zoals de IND. Het aantal vluchtelingen steeg van 350 naar 525, en daalde later weer naar 350.
Buren
COLUMN - In januari van dit jaar verhuisde ik van de Nijmeegse redactie van De Gelderlander naar Doetinchem. Ik las al snel over procesopvanglocatie De Kruisberg. Het was ook toen al een dynamische plek. Er kwamen diensten bij, zoals de IND. Het aantal vluchtelingen steeg van 350 naar 525, en daalde later weer naar 350.
http://www.gelderlander.nl/regio/achterhoek/doetinchem/buren-1.6212956
2016-07-24T08:30:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.6212998.1469180261!image/image-6212998.PNG
Doetinchem,Asiel
Doetinchem

Buren

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Menno Pols.
      Fotograaf
    COLUMN - In januari van dit jaar verhuisde ik van de Nijmeegse redactie van De Gelderlander naar Doetinchem. Ik las al snel over procesopvanglocatie De Kruisberg. Het was ook toen al een dynamische plek. Er kwamen diensten bij, zoals de IND. Het aantal vluchtelingen steeg van 350 naar 525, en daalde later weer naar 350.
    Het was de tijd van noodopvangplekken. Sporthal Rozengaarde fungeerde twee keer als crisisopvang voor vluchtelingen. Het vluchtelingendebat was niet van de voorpagina’s te slaan. Vaak klonk er protest als ergens ruimte gemaakt moest worden. Op de redactie ontstond het idee om een serie te maken over De Kruisberg. Ik mocht mijn tanden erin zetten.
     
    De Kruisberg is een procesopvanglocatie (POL), waar mensen te horen krijgen of ze een verblijfsvergunning krijgen. Daarom zijn er zo veel diensten gevestigd. Ik besloot om al die diensten te portretteren, door een dagdeel op de werkvloer mee te lopen. Het gaf me een unieke inkijk in een heel bijzondere wereld. Ik mocht bij gesprekken zitten waarin Syriërs over hun vlucht vertelden. Ik heb vreselijke verhalen gehoord. maar ik heb ook mensen gezien die veerkracht toonden, om hier een nieuw leven te beginnen.
     
    Ik trof er veel idealisme aan. Bij de mensen die er beroepshalve werken. Bij het COA, dat de huisvesting en begeleiding van de vluchtelingen regelt. Bij de IND, die de taak heeft te beslissen wie er in Nederland mag blijven en wie niet. Ook daar trof ik gewetensvolle mensen aan.
    Idealisme zag ik bij de vele vrijwilligers, die zich inspannen om de vluchtelingen te helpen aan fatsoenlijke kleding en die activiteiten voor hen organiseren.
     
    Maar de meeste indruk maakten de ontmoetingen met de bewoners zelf, voor 99 procent Syriërs die zijn gevlucht voor de burgeroorlog in hun land. De meesten van hen zijn (jonge) mannen. De een heeft erger geleden onder de oorlog dan de ander. Sommigen zijn gemarteld, anderen zijn gevlucht vanwege de algehele veiligheidssituatie.
     
    Maar allemaal hebben ze hun familie en hun vertrouwde omgeving achtergelaten om hier, eventueel gevolgd door hun gezin, een nieuw bestaan op te bouwen. Er zal misschien een enkele economische vluchteling tussen zitten, of iemand met verkeerde ideeën. Maar ik heb het niet gemerkt.
    Integendeel. Zelden heb ik zulke vriendelijke, beleefde, voorkomende mensen ontmoet als de Syriërs op De Kruisberg. Altijd een glimlach, altijd een groet, een welgemeend ‘Helllo, how are you’ in het voorbijgaan. Ik trof er meer wellevendheid dan in een gemiddelde Nederlandse woonwijk. Dankbaar dat ze in Nederland een tweede kans krijgen. En vol ongeduld om in de Nederlandse samenleving aan de slag te gaan.
     
    Syriërs. Ik kan me geen betere buren voorstellen.
     
    Lees de artikelen over de Kruisberg HIER terug.


    Overledenen in de regio

    Meer informatie overlijdensadvertenties