article
1.6494484
CUIJK - In hun blauwe Fiat 127 VAN rijden Jan en Riet Kelders op vrijdag 22 september 1989 weg uit Cuijk. Hun campertje is volgeladen met zakken vol spullen en dozen met geld. Ze keren nooit terug in hun huis aan de Haagsestraat 2.
Reconstructie: liggen vermiste Jan en Riet al 27 jaar begraven?
CUIJK - In hun blauwe Fiat 127 VAN rijden Jan en Riet Kelders op vrijdag 22 september 1989 weg uit Cuijk. Hun campertje is volgeladen met zakken vol spullen en dozen met geld. Ze keren nooit terug in hun huis aan de Haagsestraat 2.
http://www.gelderlander.nl/regio/maasland/cuijk/reconstructie-liggen-vermiste-jan-en-riet-al-27-jaar-begraven-1.6494484
2016-10-05T18:15:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.6495405.1475679549!image/image-6495405.jpg
Cuijk,Politie,Vermissing,cold case
Cuijk
Home / Regio / Maasland / Cuijk / Reconstructie: liggen vermiste Jan en Riet al 27 jaar begraven?

Reconstructie: liggen vermiste Jan en Riet al 27 jaar begraven?

Foto's
4
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Jan en Riet Kelders bij een bestelbus. Inzet: hun woning aan de Haagsestraat.
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De foto van Jan en Riet Kelders en hun zoon Wim, bij het artikel in De Gelderlander van 1992.
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Een rechercheur begeleidt de zoektocht naar de resten van het echtpaar Kelders in Cuijk, dat al sinds 1989 vermist is.
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Het voorpagina-artikel uit de krant van 3 oktober 1992.
      Fotograaf
    CUIJK - In hun blauwe Fiat 127 VAN rijden Jan en Riet Kelders op vrijdag 22 september 1989 weg uit Cuijk. Hun campertje is volgeladen met zakken vol spullen en dozen met geld. Ze keren nooit terug in hun huis aan de Haagsestraat 2.

    Leest u dit artikel via de app? Klik dan hier.

    Sinds die vrijdag, ruim 27 jaar geleden, zijn de twee spoorloos. De oude zaak is heropend nadat het cold case-team van de politie in het dossier van destijds aanwijzingen heeft gevonden waaruit zou blijken dat het paar om het leven is gebracht. De betonvloer van de garage aan de Haagsestraat, waar inmiddels een kapsalon zit, wordt opengehakt.

    Doorbraak
    Daarmee is maandag 3 oktober begonnen, precies 24 jaar nadat de politie voor het eerst in de openbaarheid treedt met de vermissing van Jan en Riet Kelders. Met een publicatie in De Gelderlander hoopt de recherche op een doorbraak. Het artikel beschrijft uitgebreid wat er is gebeurd; behalve politie en justitie komen familie, vrienden, kennissen én zoon Wim aan het woord.

    Enig kind
    Wim, enig kind, is de laatste die zijn ouders heeft gezien. Vanuit de garagedeur aan de Haagsestraat ziet hij de Fiat met zijn ouders de hoek om draaien. Hij draait de deur op slot en gaat naar zijn appartement in Nijmegen.

    Volgzame vrouw
    Wim hoort een paar weken niets van zijn ouders. Dat vindt hij niet zo gek, want al maanden loopt het niet lekker tussen hem en zijn ouders. Dat komt door zijn vriendin Monique, een vrouw die niet met zich laat sollen. En dat zint Wim's ouders niet. Liever zien zij een vrouw die volgzaam is, net als Wim.

    Orgelwereld
    Die volgzaamheid komt door zijn grotendeels geïsoleerde opvoeding. Vrienden heeft Wim weinig, werken met zijn vader aan orgels – Jan is een bekende in de orgelwereld en staat in kermiskringen in Engeland bekend als 'Jan from Holland – is vrijwel het enige dat hij doet. „Zeven dagen per week”, zei Wim daar 24 jaar geleden over.

    Schijnechtscheiding
    Zoals zij hun zoon hebben grootgebracht zien Jan en Riet graag de toekomstige vrouw voor Wim. Als in het najaar van 1988 blijkt dat Monique dat niet is, volgt er een (vermoedelijke) schijnechtscheiding van Jan en Riet, om Wim en Monique uit elkaar te drijven. Dat mislukt.

    Trouwen
    Begin 1989 verhuist Wim naar Nijmegen, waar hij een appartement betrekt met Monique. Ze besluiten te trouwen en vertellen dat begin september dat jaar tegen Wim's ouders. Het is het teken voor Riet om niet meer met haar dan 29-jarige zoon te praten. Vader Jan grijpt naar de fles en zoekt constant ruzie met Wim.

    Donker huis
    Die laat zijn ouders een tijdje met rust. Op 21 september 1989 verzamelt hij met Monique moed en gaat naar Cuijk. Hij wil praten met zijn ouders. Aan de Haagsestraat is het huis donker, op aanbellen wordt niet gereageerd. Als Wim met zijn sleutel de deur opent en de ouderlijke woning betreedt, zitten zijn ouders in de donkere kamer. „Praten was onmogelijk”, zei Monique daarover in 1992 in De Gelderlander. Na een half uur zijn Wim en Monique weer weg.

    Vertrek
    De volgende dag gaat Wim met lood in zijn schoenen naar zijn werk, het draaiorgelbedrijf op het perceel van zijn ouders. Daar aangekomen zitten zijn vader en moeder al klaar voor vertrek. Onder druk geeft Wim zijn vader geld en schrijft zijn Fiat over op hun naam. Jan en Riet vertrekken.

    Aangifte
    Als Wim enkele weken later nóg niets van zijn ouders heeft gehoord, doet hij officieel aangifte. De politie reageert aanvankelijk lauw en zegt dat twee volwassenen het recht hebben te verdwijnen.

    Wel wordt op 17 oktober 1989 de verlaten Fiat gevonden aan de Oosterhavenweg in Vlissingen. De vuilniszakken zijn eruit, het geld ook. Jan en Riet staan als passagiers niet geregistreerd op het veer vanuit de Vlissinger haven naar Engeland. Voor de politie geen reden te rechercheren.

    Vermist
    Tot 9 maart 1990. Die vrijdag formeert de politie een negenkoppig onderzoeksteam en het echtpaar wordt als vermist opgegeven in de internationale politiesystemen. 150 mensen worden verhoord, de – inmiddels doorverkochte – blauwe Fiat wordt in beslag genomen en onderzocht en in Nederland en Engeland wordt gezocht naar het echtpaar. Er wordt echter geen spoor gevonden.

    De paspoorten van Jan en Riet Kelders verlopen in juli 1990, ruim negen maanden na hun verdwijning. Ze blijven spoorloos, ook na de publicatie in De Gelderlander op 3 oktober 1992. Dat artikel levert vier tips op, maar die lijntjes lopen allemaal dood.

    Betonvloer
    Wim zegt in het verhaal van destijds dat hem is gevraagd naar de nieuwe betonvloer in de garage bij het huis aan de Haagsestraat, waar hij is gaan wonen na de verdwijning van zijn ouders. Agenten willen weten of hij getuigen heeft gehad bij het storten van de vloer. Saillant detail: ook een voormalige vriend van vader Jan zegt in 1992: „Breek die nieuwe vloer in de garage maar eens open. Daar komen ze uit, ik zweer het je.”

    Ook gaat het hardnekkige gerucht dat het echtpaar onder het verse beton ligt begraven. Desondanks wordt de vloer met rust gelaten.

    Cold case-team
    Het cold case-team van de politie in Brabant besluit 24 jaar later dat het toch verstandig is de vloer open te hakken. Op de vraag waarom niet eerder is overwogen te graven, antwoordt een politiewoordvoerder: „Er zijn in het verleden afwegingen gemaakt en er is vooral veel tijd gestoken in het opsporen van het echtpaar in Engeland. Bovendien waren destijds geen technische mogelijkheden om bodemonderzoek te doen in de garage zonder grote schade te veroorzaken aan het huis.”

    Die middelen zijn er nu wel: met geavanceerde apparatuur is in augustus de bodem onder de betonvloer onderzocht. Dat noopte de politie tot openhakken van de vloer en graven in de grond.

    Het is het begin van het mogelijke einde van een 27 jaar oude vermissingszaak.

    Meer over het heropende onderzoek in De Gelderlander van donderdag 6 oktober. Ook te lezen via de e-paper.



    Overledenen in de regio

    Meer informatie overlijdensadvertenties