Archeologen kijken in Millingen nadrukkelijk mee met scheepsbouwer Kees Sars, die op de werf de replica aan het bouwen is. De twee autoriteiten op dat gebied, Ronald Bockius uit Mainz en Jaap Morel uit Lelystad, hebben inmiddels een andere kijk gekregen op de functie die de liburna tweeduizend jaar geleden had op de Nederrijn. In de oorspronkelijke bouwtekeningen zou er in de Millingse liburna ruimte komen voor twee keer twaalf roeiers. "Maar dat is typisch een militair kenmerk", vertelt Kees Sars.

De tekening van het Romeinse schip is gebaseerd op de vondst van zes bovenop elkaar liggende wrakken op de rivierbodem bij Mainz jaren geleden. Die schepen waren natuurlijk niet meer intact, dus is er ruimte voor interpretatie. "Zij zien geen aanwijzingen dat er permanente roeibanken in hebben gezeten", aldus Sars.

De nieuwe visie maakt het er voor de scheepsbouwer gemakkelijker op. Het zeil wordt belangrijker. Er komt wel een mogelijkheid om te roeien, met een soort noodstokken. Maar het dek hoeft niet meer dicht getimmerd te worden. "Dat maakt het als passagiersboot ook aantrekkelijk", volgens Sars.