Referendum

Er komen weer gouden tijden aan voor Ruben Marsman, de handige zakenman uit Elst die zoveel opzien baarde met zijn politieke wc-rollen. Precies 47.943 euro subsidie sleepte hij in de wacht met het wc-papier waarop hij wat leuzen tegen het associatieverdrag met de Oekraïne liet drukken.

We zijn nog middenin het koningsdrama na het Brexit-referendum. We weten nog niet wat de regering nou eigenlijk gaat doen met de uitslag van het Oekraï- ne-referendum. Intussen verschijnt de volgende volksraadpleging alweer aan de horizon. In Arnhem deze keer, de stad die een levendige traditie van mislukte referenda aan het opbouwen is. Ze hadden er al een preferendum over een haven, waar je kon kiezen uit drie smaken ja. En een referendum over een kunstengebouw, waar bijna niemand kwam opdagen.

En nu willen liefhebbers van bijen, berken en bijzonder diepe plassen er een referendum over de vraag of er woningen gebouwd mogen worden in een uiterwaardenpark tegenover de Rijnkade. Het is een kwestie die zich niet eenvoudig in ja of nee laat vangen; meer huizen betekent in dit geval ook meer investeringen in het groen. De plaatselijke notabelen zullen niet staan te trappelen om zitting te nemen in de commissie die de referendumvraag mag opstellen.

De zittende macht heeft nog steeds geen idee hoe ze met dit verschijnsel moet omgaan. Het nee-kamp is altijd al in het voordeel, omdat nee nu eenmaal geiler is dan ja. Als de zittende macht dan ook nog verstart, wordt het helemaal appeltje, eitje.

Deze week verscheen het evaluatieverslag van de commissie die het Oekraïne-referendum organiseerde. Het ongemak spat van de bladzijden. Hoe had die gekke Ruben Marsman met zijn belachelijke wc-rollen nou eigenlijk subsidie kunnen krijgen? Omdat de commissie bang was. Als ze zelf had bepaald welke informatiecampagnes het beste waren, was ze beschuldigd van partijdigheid. Voor je het weet, hing je aan de schandpaal van GeenStijl immers. Dus koos ze ervoor maar niets te vinden. Zo werd een wc-rol een informatiedrager.

Als het Arnhemse referendum er komt, zullen er vast gemeenteraadsleden klagen hoe lastig het is om te winnen. Dat is waar en zinloos tegelijk. Ze kunnen beter kijken naar de IJslandse voetballers. Die hadden ook wel kunnen zeuren dat het oneerlijk was dat ze tegen dat grote Engeland moesten spelen. Ze gooiden er gewoon de beuk in.

Columns