Anemone x hybrida Honorine Jobert.foto Romke van de Kaa
Die kun je dus beter in het voorjaar planten. Dan hebben ze een heel seizoen
voor de boeg om diep te wortelen.
Een plant die graag goed
geworteld de winter in gaat, is de herfstanemoon, ook wel Japanse anemoon
genoemd. Tegenwoordig heet de plant Anemone x hybrida. Dat is een naam die
minder vlot van de tong rolt dan Japanse anemoon, maar die wel aangeeft dat
alle herfstanemonen die wij in onze tuinen planten, eigenlijk kruisingen
zijn tussen twee soorten: Anemone vitifolia uit Japan en Anemone hupehensis
uit China.
Veel herfstanemonen zijn al meer dan honderd jaar in
cultuur. 'Honorine Jobert' en 'Königin Charlotte' zijn planten die sinds
jaar en dag in onze tuinen worden geplant. Pas in de laatste decennia van de
vorige eeuw zijn er veel nieuwe variëteiten op de markt gekomen. Ik kan niet
zeggen dat ze beter zijn dan de oudjes waarmee we ons tot dan toe moesten
behelpen. Vooral 'Honorine Jobert' is nog altijd de beste witte
herfstanemoon. Het is verbazend om in het najaar, als alles in de tuin
begint af te takelen, de prille bloemen van deze herfstanemoon te zien
ontluiken alsof het lente is.
Het is dat prille dat ons in
herfstanemonen zo aanspreekt en dat ervoor zorgt dat de witbloeiende
variëteiten zoveel geliefder zijn dan de rozebloeiende zoals 'Königin
Charlotte', te meer daar het roze van deze herfstanemoon eerder 'bestoft'
dan pril genoemd moet worden.
'Honorine Jobert' heeft vijf of zes
witte bloemblaadjes, met in het midden van de bloem een bos gele meeldraden.
Wat verwacht een mens nog meer van een bloem? Maar plantenveredelaars zijn
op zoek gegaan naar bloemen met nog meer bloemblaadjes. Ze zijn onder meer
bij 'Whirlwind' uitgekomen, een halfgevulde herfstanemoon waarbij de gele
meeldraden nog zichtbaar zijn. Een volledig gevulde bloem is tot nu toe
gelukkig nog niet gevonden.
Vroeger, toen we nog echte winters
hadden, was het probleem dat vooral de witbloeiende herfstanemonen bij
strenge vorst nogal eens een tik konden krijgen. Ze hebben namelijk de
neiging 's winters min of meer groen te blijven. In een klimaat met strenge
winters is dat geen handige politiek. Tegenwoordig worden ze door sommige
kwekers als 'goede, 's winters groenblijvende bodembedekkers' aangeboden.
Herfstanemonen zijn gemakkelijk te vermeerderen. Als het mooi weer is kunt u
dit onmiddellijk na het lezen van dit stukje doen. Hoe eerder hoe beter. U
neemt een spitvork of riek (of iets anders dat tanden heeft) en graaft een
herfstanemoon voorzichtig op, waarbij zoveel mogelijk wortels moeten worden
opgerooid. Op deze wortels zult u kleine witte puntjes zien. Ieder puntje
kan uitgroeien tot een nieuwe plant.
U neemt de keukenschaar en
knipt de wortels in stukjes van een paar centimeter lang. Die stukjes
strooit u in een grote bloempot met potgrond of in een kistje. Vervolgens
dekt u ze af met een laagje scherp zand of fijn grind. Een kas is niet
nodig: u zet de pot met wortelstukjes weg op een beschaduwde plaats en houdt
hem nat in tijden van droogte. Na een week of drie ziet u de eerste blaadjes
verschijnen. Nog een paar weken later kunt u de zelfgekweekte herfstanemonen
voorzichtig uitplanten.
'Wortelstekken' heet deze methode van
vermeerderen. Het is verreweg de eenvoudigste manier om uw herfstanemonen te
klonen.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
