Mijn collega voelde zich in de loop van de ochtend niet zo lekker, de agenda voor die dag zag er rustig uit dus had ik er alle begrip voor dat hij naar huis ging. Vanaf dat moment wordt het een zooitje, daar kun je op wachten.
De hond die 's morgens vroeg geopereerd was, werd met spoed opnieuw binnen gebracht. Epileptische aanvallen en andere neurologische problemen. Het zij zo. De meeste afspraken die in de middag gepland stonden, betroffen entingen of controles. Zoiets is op een dag als deze ook meteen verleden tijd, vanaf dat moment regent het telefoontjes betreffende zieke, zielige en nooddruftige dieren, de agenda loopt zienderogen vol.
De computer in de tweede spreekkamer weigert vanaf dat moment dienst. De
collega die dit soort werkweigeringen feilloos weten te tackelen is
natuurlijk degene die enkele uren daarvoor ziek naar huis is gegaan, dat
spreekt voor zich. Ondertussen twee briefjes voor mijn neus met vragen van
patiënteneigenaren over rare ziekteverschijnselen bij hun huisdier. Ik heb
daar geen pasklaar antwoord op, dus dat wordt opzoeken geblazen.
We hebben de dagen daarvoor vrij veel bloedmonsters en ander diagnostisch
materiaal ingestuurd naar diverse laboratoria voor onderzoek. Uitslagen
vliegen je op dat moment om de oren en zullen allemaal nog voor het weekend,
althans zo is het streven, geïnterpreteerd en besproken moeten worden.
Aan de balie staat een veehouder die een speciaal voor hem besteld medicijn komt ophalen. De koerier is zojuist geweest maar dat specifieke medicijn is niet bezorgd: tijdelijk niet leverbaar. Ik mag het hem uit gaan leggen en u weet wat er doorgaans gedaan wordt met de boodschapper van slecht nieuws. Ondertussen werken we ons dapper door de afspraken heen maar krijgen wel de ene rariteit na de andere voor onze neus.
Het is kwart over vijf, we zijn er eindelijk doorheen, wat rest zijn nog
enkele telefoontjes. Het is half zes als de voordeur open gaat. Er gaan twee
mensen in de wachtkamer zitten met een doodzieke hond die ze willen laten
inslapen. Ze zeggen, quasi verbaasd, tegen de assistente dat ze niet wisten
dat onze praktijk op afspraak werkt. Het dier ziet er erbarmelijk uit en had
veel en veel eerder geholpen moeten worden.
Laat maar, je hebt geen puf voor een stevige discussie, het is tijd voor de
hopelijk laatste goede daad van een lange middag.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
