De hond was in een onbewaakt ogenblik de weg opgerend en vol geraakt door
een passerende auto. Het is het schrikbeeld van iedere rechtgeaarde
hondenliefhebber.
De schade leek mee te vallen, collega Sandra onderzocht de hond en bij dit
eerste onderzoek kon zij geen ernstige zaken vaststellen. Geen breuken, geen
wonden en ook geen signalen die wezen op een inwendige bloeding.
Geluk gehad dus. Enkele dagen later werd haar opnieuw gevraagd naar de hond
te kijken want het ging toch niet goed met hem. Hij werd slomer, had een
dikke buik en hij at niet. En dat wil wat zeggen voor een Labrador, als je
die eten geeft, moet je niet gek opkijken als hij zijn voerbak er bij opeet.
Zij schakelde collega Paul in die gelijk de ernst van de situatie inzag en
de hond opnam ter observatie en voor verder onderzoek.
Hij stelde
vast dat er veel vocht in de buik zat en nam een punctie. Het was bloederig
vocht, enigszins troebel.
Inmiddels was collega Laura ook op de
praktijk gearriveerd en samen overlegden zij wat verder te doen. Ze legden
bij de hond een infuus aan en maakten röntgenfoto's van de borst- en
buikholte.
Ondertussen werd er bloed afgenomen om een beeld te
krijgen van zijn algehele toestand. Even werd er overwogen een echo te maken
maar gelet op het vele vocht in de buik, leek dit niet zo zinvol.
Inmiddels was wel duidelijk dat de hond niet veel bloed was verloren, maar
waar kwam dat vocht dan vandaan? Heeft u al een idee?
Er werd in
gezamenlijk overleg besloten de hond te opereren en omdat ik die ochtend in
de operatiekamer stond, viel mij deze eer te beurt.
Paul en Laura
bereidden de hond voor en hielden tijdens de ingreep beurtelings het dier in
de gaten waar het ging om zaken zoals ademhaling en pols. Zodra ik de buik
geopend had, ben ik eerst maar begonnen met het afzuigen van vele liters
vocht, want anders krijg je toch geen duidelijk zicht op de oorzaak van het
probleem. Toen dit gebeurt was, kon er verder gezocht worden. Het buikvlies
was erg geïrriteerd en al snel kwamen we bij de crux van het hele geval: een
gescheurde blaas.
Het hangt er een beetje van af hoe ernstig en op
welke plaats de blaas gescheurd is of je dit naar volle tevredenheid kunt
herstellen maar ook in dit geval is het prima gelukt want de mededeling van
de assistente een paar uur na de operatie klonk ons alle vier als muziek in
de oren. "Hij heeft zojuist een hele grote plas gedaan."
Heerlijk, zulk gezeik.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
