Gelukkig blijft het beperkt tot een enkel geval eens in de zoveel tijd maar afgelopen week was het weer zover, een dier waar niets maar dan ook helemaal niets mee te beginnen viel. Een herdershond, een 50 kilo grommend, springend en bijtend gevaarte met, zo kwam het op ons over, maar één missie in het leven: het uitroeien van de ondersoort dierenarts.
De baas van het dier kon hem absoluut niet de baas, sterker nog, hij was er zelfs bang voor. Verwacht van ons dan geen heldenmoed hoewel sommige mensen je in zulke situaties kunnen staan aan te kijken met een blik van 'gaat u vandaag nog wat doen of wordt het morgen'.
Voor het maken van een foto moest het dier eerst verdoofd worden, dus moest er eerst een spuit in de bil gegeven worden. Ik had het billijk gevonden als mijn collega tegen mij gezegd zou hebben: 'Doe jij dat maar', maar nee, hij was zo ridderlijk deze taak zelf op zich te nemen.
De hond kreeg een muilkorf om. Vraag niet hoe, maar uiteindelijk had de eigenaar onze vriendelijke vriend de bek gesnoerd. Het zou je gerust moeten stellen maar bij deze gespierde duivel voelde je jezelf daar amper lekkerder bij.
Hij werd aangelijnd en de riem werd zo goed en zo kwaad als dat ging, om een van de ijzeren posten geslingerd van het hek dat bij onze praktijk voor aan de weg staat. Eigenlijk te zot voor woorden natuurlijk maar er was eenvoudigweg geen andere manier om dit dier maar enigszins te kunnen benaderen.
Het was, zo vertelde de eigenaar, allemaal de schuld van de vorige dierenarts. Natuurlijk meneer. Die had het destijds gepresteerd om een grote wond zonder enige verdoving te gaan hechten. Nou, dat zal dan allemaal wel, maar een ding was zeker, de betreffende collega moet in dat geval beslist levensmoe zijn geweest.
Na veel heen en weer gespring langs het hek kwam uiteindelijk het verlossende woord, de spuit zat erin. En na het maken van foto's kwam dit verlossende woord uiteindelijk ook voor deze hond want het zag er erg slecht uit. Het dier is niet meer onder ons v n en hoewel een euthanasie eigenlijk altijd een rotklus is, viel het dit keer niemand te zwaar. Dieren, je gunt hen het allerbeste, maar af en toe kom je er eentje tegen waarvan je denkt, afijn, u begrijpt wat ik bedoel.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
