Foto: StockXchng
Hengsten zijn ware mannetjesputters. Ze worden geboren met twee ballen en als die op een gegeven moment volop testosteron aan het produceren zijn, kan het linke soep worden voor soortgenoten en mensen.
Ze willen dan de baas gaan spelen en als dat niet goedschiks gaat, dan maar
kwaadschiks. Slaan, bijten, maakt niet uit hoe, wat hen betreft is er maar
ééntje de baas. Castreren is dan een goede oplossing om ze handelbaar te
maken. Overigens kunnen ook merries hormonaal in de war zijn. Mijn ouders
hadden vroeger een merrie op de manege die niet voor niets helemaal
achteraan stond. Als je daar nietsvermoedend langsop kuierde, had ze je vaak
te pakken. Oren in de nek en haar tanden in jouw schouder. Mijn vader had
het nummer van de paardenslager paraat, maar schonk haar toch iedere keer
het genadebrood.
Castreren van een hengst kan op twee manieren,
staand of liggend. Bij het staande dier is de hele ingreep minder tijdrovend
en kan het dier na afloop zo weer weglopen. Hij hoeft niet eerst weer
overeind te komen, wat overigens ook niet altijd even soepel verloopt. Te
lang op dezelfde zijde blijven liggen kan tot zenuwverlamming in het
voorbeen leiden.
De operatie bij het liggende dier daarentegen is
wat overzichtelijker en veiliger voor degene die de ingreep uitvoert omdat
het dier gekluisterd op de grond ligt. Dat kluisteren moet wel goed
uitgevoerd worden. Eén van mijn oudere collega's was destijds een heel rap
en tenger mannetje en dat was maar goed ook. Toen bij zo'n liggende
castratie de borgpen van de kluister niet goed bleek te zitten en de
verdoving blijkbaar wat al te vlug uitgewerkt raakte, suisde het achterbeen
van het paard als een soort seis vlak over het hoofd van mijn ineengedoken
collega heen. Hij zal er af en toe nog wel eens wakker van worden. De
castratie zelf is in feite een simpele operatie. Ook hierbij kan degene die
de operatie uitvoert, weer verschillende keuzes maken, zoals wel of niet de
buikholte openen en wel of niet de wond hechten. Na wat extra plaatselijke
verdoving worden de testikels na het afbinden van de zaadstreng verwijderd.
Het voordeel van het daarna openlaten van de wond is dat het wondvocht dat
in de dagen na de operatie kan ontstaan, makkelijker kan worden afgevoerd en
niet onderhuids wordt opgesloten. Wat voor paarden geldt, geldt ook voor
andere diersoorten: na een castratie zijn ze nog wel enige tijd vruchtbaar.
De paardeneigenaar die ik onlangs sprak en die dit tot zijn eigen schrik
negen maanden na dato bij één van zijn merries had kunnen vaststellen, vatte
dit heel sportief op. Hij gaf het merrieveulen dat toen geboren werd de
mooie naam Mispoes.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
Waar blijven de foto's van de castratie ? 
