Dieren en mensen zitten bomvol hormonen. Het zijn stoffen die met name door klieren worden geproduceerd en die de werking van organen beïnvloeden.
Behalve dat, zijn ze ook van invloed op het gedrag. Neem het hormoon
oxytocine. Het is maar een raar goedje want zonder dat spul zou er geen dier
meer worden geboren. En wat er wel aan dieren zou rondlopen op deze
aardbodem, zou zo gestrest zijn als de pest.
Oxytocine zorgt voor
de contracties van de baarmoeder tijdens het geboorteproces. Het wordt voor
dat doel veel gebruikt in de varkenshouderij. Een zeug die pakweg zestien
biggen naar buiten moet persen, daarvan kun je niet verwachten dat ze dat
even fluitend doet. Die is op een gegeven moment ook aan het eind van haar
Latijn. Maar ook bij de stagnerende geboorte van een nestje pups of kittens
kan het toedienen van oxytocine uitkomst bieden.
Behalve de werking op de baarmoedercontractie, is van dit hormoon vooral ook bekend de invloed op het 'laten schieten' van de melk. Koeien die dagelijks een melkstal binnenstappen, zijn zo vertrouwd met dit ritueel, dat zij vrijwel meteen de melk spontaan laten lopen.
Een dier dat voor het eerst gemolken wordt, kan soms zo gespannen zijn, dat
zij 'de melk optrekt'. Als ze dan een injectie oxytocine krijgt, kan het
uier worden gemolken. Dit kan wel een paar dagen achtereen nodig zijn, maar
het typische is dat na verloop van tijd ook een injectie met alleen maar
water dan afdoende kan zijn. Alsof onze koe denkt: 'daar is de boer met de
spuit, dus laat maar lopen'.
Behalve bij deze lichamelijke
processen, speelt dit hormoon ook een rol in het gedrag van zowel mens als
dier. Zonder deze stof zou u letterlijk en figuurlijk geen hond meer
vertrouwen. Je gaat je er lekkerder bij voelen.
Dit geldt natuurlijk voor wel meer stoffen, zoals endorfines en dopamine, maar van oxytocine is aangetoond dat de concentratie in het bloed bij beiden verdubbelt wanneer er contact is tussen mens en huisdier. Zo is er ook een interessant onderzoek gedaan bij kinderen die lijden aan ADHD waarbij aangetoond kon worden dat er duidelijke gedragsverbeteringen optraden als er regelmatig een intensief contact met dieren was geweest. Ze konden zich beter concentreren en werden communicatief vaardiger.
Dat dieren een positieve invloed kunnen hebben op ziekteprocessen bij mensen, is overigens al langer bekend. Ik kom nog wel eens in Amerika en daar zie je regelmatig honden een ziekenhuis inlopen. Die zijn daar meer dan welkom.
En ach, zo gek is het nog niet, want laten we eerlijk zijn, een aai over de bol geven of krijgen op zijn tijd, wie knapt daar nou niet van op?
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
















