Foto: StockXchng
Hoe verlos je een schaap? Simpel, je vraagt om een emmer water, laat de eigenaar het dier vasthouden, ploft op je knieën achter het schaap, doet een kwak glijmiddel op je hand, steekt die vervolgens voorzichtig bij de ooi naar binnen en gaat aan het werk. De inspecteur van de arbeidsinspectie die dit verhaal aanhoorde, vond het maar niks.
Dat was goed gezien. Misschien komen er ooit nog eens schapen die heel hoog op de poten staan, maar voorlopig zullen we ons moeten behelpen met wat we nu hebben rondlopen. "Dan moeten jullie het schaap op hoogte laten brengen, op een tafel laten zetten of zo." Hartstikke fijn, zo'n meneer die met je meedenkt, die zich bekommert om het lichamelijk welzijn van de dierenarts. We hebben in onze praktijk vrij veel cliënten die maar een paar schapen hebben. Die zijn allang blij als ze bijtijds kunnen waarnemen dat een ooi aan het lammeren is, laat staan dat ze weten wat er zoal bij komt kijken.
"Wilt u even een tafel halen?" "U zei tafel, dokter?" "Ik zei tafel, dan hoef ik namelijk niet op mijn knieën te liggen."
Het is 2 uur 's nachts, in een koud, tochtig schapenhok, maar, gelukkig, ik hoef niet op mijn knieën te liggen. Het schaap is straks in een paar minuten verlost maar de voorbereidingen duren wel een stief kwartiertje. Want waar haal je zo
gauw een geschikte tafel vandaan? Die staat waarschijnlijk ergens achter in de rommelschuur, verscholen onder een hoop andere rotzooi. Dan de buurman uit z'n bed trommelen, want dat schaap zal ook nog op die tafel gezet moeten worden. De eigenaar of eigenaresse kan of mag, om wat voor reden dan ook, niet tillen en als ik dat spartelende schaap van 50 kilo in mijn eentje op de tafel moet zetten, dan wordt die inspecteur daar vast en zeker ook niet blij van.
We treffen het. We hebben gelukkig geen schaap dat zoiets denkt als: 'Op tafel? Midden in de nacht? Vreemde vent aan m'n kont? Foute boel, wegwezen dus'. Nee, ze blijft braaf staan.
Na afloop deel ik de eigenaar mede dat de rekening dit keer 30 euro hoger uitvalt gezien de extra tijd die ik heb besteed. Dit alles overdenkend, zeg ik tegen de inspecteur dat het 'tafelidee' wellicht niet vaak opgevolgd zal worden. "Dan zou ik weigeren om wat te doen" zegt de brave borst. Onze tegenwerping dat we altijd de plicht hebben om een dier in nood te helpen, maakte op hem geen indruk. Tja, dan ben je uitgepraat. Ondertussen zitten wij nu wel mooi met een dilemma. Gaan we door de knietjes of gaan we op de knietjes? U mag twee keer raden.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
