Het aantal dierenbeschermingsorganisaties is legio. Die worden stuk voor stuk geleid en bemand door mensen die zeer gedreven zijn in hun streven naar een betere wereld voor onze dieren. Dieren hebben geen rechten, voor de wet gelden zij nog steeds als dingen waarmee je, binnen redelijke grenzen natuurlijk, kunt doen en laten wat je wilt.
Dus moeten ze beschermd worden.
Dit geldt natuurlijk voor de
dieren die in het wild leven, waar bijvoorbeeld het WNF zich voor inzet,
maar vooral ook voor die andere groep dieren die dicht bij de mens leven, de
gedomesticeerde dieren.
Die zijn nog veel meer van ons afhankelijk
als het gaat om leefruimte, verzorging, voeding of om wat ik dan maar zal
aanduiden als 'geluksbeleving'.
Het gaat dan vooral om
organisaties die zich inzetten om het bestaande dierenleed te bestrijden of
te verlichten, zoals de Dierenbescherming, die natuurlijk goed werk
verrichten, maar waarbij sommige groepen, zoals bepaalde dierenactivisten,
wel erg ver gaan in hun streven naar een diervriendelijke wereld. Of het
loslaten van nertsen nou echt een bijdrage is aan de goede zaak, waag ik te
betwijfelen.
Sinds kort is er nieuwe loot aan deze boom, de
Stichting Stem voor Dieren, die voor een andere benadering kiest. Voorkomen
is nog altijd beter dan genezen en dit is dan ook het uitgangspunt: maak
mensen, en dan vooral jonge mensen, bewust van het feit dat dieren ook
gevoel hebben, emoties kennen, en net als wij mensen, recht hebben op een
stukje aarde voor een goed en gelukkig leven.
Binnenkort wordt er
een start gemaakt met het dierenschoolproject waarbij kinderen geleerd wordt
wat dieren voelen, wat ze willen, hoe ze behandeld willen en moeten worden.
Kinderen staan open voor dit soort informatie, te meer daar zij degenen bij
uitstek zijn die hele korte lijntjes hebben naar dieren toe. Welk kind wil
nou niet met dieren knuffelen?
Het draagt sterk bij aan het opdoen
van sociale vaardigheden en dat komt hun omgang met andere mensen ook alleen
maar ten goede. Jong geleerd is oud gedaan, want er is nog altijd veel
onwetendheid.
De verkoper in de dierenspeciaalzaak verkoopt nog
altijd één konijn, in een veel te kleine kooi, met een zak konijnsnacks toe.
En dat is drie keer fout, want een konijn verdient de ruimte, heeft goed
voer nodig en heeft behoefte aan een maatje want het is een sociaal levend
dier.
En als een hond tegen je opspringt, dan is dat misschien
niet altijd even prettig, maar we moeten ons wel realiseren dat dit juist
een goedbedoelde begroeting is want een hond wil graag even neus aan neus
contact met je maken.
Een goed initiatief dus van deze Stichting
Stem voor Dieren dat ons aller steun goed kan gebruiken.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
