Sneeuwschuivers

  dinsdag 29 december 2009 | 06:45 | Laatst bijgewerkt op: dinsdag 29 december 2009 | 09:33

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten

De kat liep doodgemoedereerd op de voordeur af, op een manier zoals alleen een kat dat kan. Of ik die maar even open wilde doen, want meneer wilde naar buiten. Zo statig als hij naar buiten wandelde, zo schielijk en ontdaan schoot hij weer naar binnen. Er viel sneeuw.


Als een kat ergens een hekel aan heeft, dan is het wel sneeuw. Dat is voor ijsberen. Of honden. Sommige lusten er wel pap van, met alle gevolgen van dien. Een hond die veel sneeuw hapt, kan behoorlijk last krijgen van maag- of darmklachten en dit mondt nogal eens uit in een forse diarree.

Maar ook de gladheid brengt de nodige problemen met zich mee. Een hond staat dan weliswaar op vier poten, maar als hij in al zijn enthousiasme als een dolle gaat lopen rennen, zit een ongeluk in een klein hoekje.

Afgelopen week stond er een kleine bastaard voor mijn neus met een gloeiende pijn aan zijn achterhand. Zachtjes over zijn kont aaien vond hij al reuze vervelend. Hij was ooit aan beide knieën geopereerd omdat deze een verkeerde stand hadden. Hij kon zich nadien aardig redden met die klutsknieën, zolang hij maar kalmpjes aan deed.

De sneeuw was te verleidelijk geweest voor hem. Hij had lopen rennen, vliegen, glijden en de nodige schuivers gemaakt en zat nu met de gebakken peren. Pijn in zijn botten en gewrichten, maar vooral in zijn spieren, die nu hard en dik aanvoelden. Hij stond te bibberen als een juffershondje maar dat was in dit geval niet van de kou.

Honden kunnen overigens wel degelijk last hebben van de kou, vooral die kleine kort- of dunbehaarde exemplaren. In dat geval zou je de hond kunnen plezieren met een jasje of een truitje. Toegegeven, het staat vaak een beetje truttig, maar het komt in ieder geval nog niet zo balorig over als die honden met zo'n rooie kerstmuts op de kop die je vanaf een wenskaart fijne feestdagen toewensen.

Een ander sneeuwprobleem zag ik bij een hondje dat veel last had van eigenlijk alle vier zijn pootjes. De huid tussen de zoolkussens was rood en op diverse plaatsen ontstoken. Hij zat erg veel aan de pootjes te likken, waardoor het probleem alleen maar verergerde. De oorzaak is dan meestal te vinden in ijsklontjes die zich vasthechten aan de haren tussen de zoolkussens, vooral in combinatie met de inwerking van het strooizout dat overal op straat ligt.

Als je dit wilt voorkomen, kan het helpen om de poten voor het naar buiten gaan in te smeren met vaseline. Of sokken aan te doen.

U en de hond, twee helden op sokken, laat ze maar lachen, zolang het maar helpt.

© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels