Videocolumn: nooit te oud voor valentijn
Onwaarschijnlijk dat er iemand meer Valentijnskaarten krijgt dan ik. Vorige jaar zat ik op 17, het jaar ervoor op 19. Toen ik jonger was en mijn blonde haar lang en krullend achter me aan danste, vielen bij mijn ouders thuis minstens 26 kaarten in de bus.
Van allemaal verschillende afzenders. Zwijgend overhandigde mijn moeder me
de stapel die ik snel mee naar boven nam. Op mijn kleine kamer las ik een
voor een de teksten en stalde ik de uitingen van liefde uit.
Valentijnsdag is mijn favoriete dag in het jaar. In mijn huis zijn de vazen
voor de boeketten bloemen niet aan te slepen. Lachend sta ik bij de deur als
de bezorger van Fleurop met twee bossen rozen tegelijk uit zijn busje stapt.
De zon schijnt altijd.
Al voor deze dag een commercieel en hebzuchtig karakter kreeg, lagen pakjes
met grote glanzende strikken erom op mijn nachtkastje. Tegenwoordig maak ik
zelfs verlanglijstjes zodat ik niet twee keer dezelfde set lingerie krijg.
In de stad verlekker ik me aan etalages vol harten en teksten als ‘Verras uw
geliefde op Valentijnsdag’.
De meest romantische verrassing kwam vorig jaar. Mijn vriend nam me mee naar
tropisch Curacao waar ik mocht zwemmen met dolfijnen. Zelfs de dieren leken
van me te houden. In de diepte schurkten ze tegen me aan en boven het water
van de Caribische zee kusten ze me.
Elk jaar tel ik de dagen af naar 14 februari.
Want dan ben ik jarig.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
