Als er Zwarte Pieten in de buurt zijn, moet je liedjes zingen. Dat is althans de gebruikelijk gang van zaken. En dus doet Job het anders. " Kakke Kiek, ik wil 'munga munga'." Ik vertaal het even voor de piet die tegenover Job zit. "Mijn zoon zegt: Zwarte Piet, ik wil dat je 'I like to move it move it' voor me zingt."
Zwarte Piet kijkt de tafel vol collega's rond. "Kunnen wij dat zingen?"
En of ze dat kunnen zingen. De pieten aan de andere tafels op het benedendek
haken ook in. De hele bemanning van Sinterklaas zingt nu het liedje voor
Job. 'I like to move it move it' is de titelsong van de film 'Madagascar'.
We luisteren er thuis van zonsopgang tot zonsondergang naar. Job vraagt, wij
draaien.
Ik moet Jobs rolstoel vasthouden om te voorkomen dat hij
omkiepert tussen de pieten. Zo wild schudt mijn zoon met zijn lijf heen en
weer. Pure blijdschap. Intussen vaart de stoomboot verder richting kade.
Honderden kinderen staan te wachten. Job heeft connecties met de kapitein,
daarom mag hij aan boord. Er is ook een buurjongetje mee. Zelfde leeftijd.
Hij moest er wel een nachtje over slapen. Was een boot vol Zwarte Pieten en
Sinterklaas niet te eng?
Job denkt anders. Eigenlijk denkt hij
niet. Hij laat het hele gezelschap van de Goedheiligman met zijn gevolg over
zich heen komen. De context kent hij niet. En dus ook niet de verhalen over
stoute kindertjes en in een zak mee naar Spanje. Mijn zoon is zo onbevangen,
dat hij geen angst kent. Waarom bang zijn voor Sinterklaas als je het woord
waarom niet begrijpt?
Zonder aarzeling laat hij zich bij
Sinterklaas op schoot zetten. Nieuwsgierig plukt hij aan de witte baard. "
Die zit goed vast hoor", stelt de sint me gerust. "Ik heb die baard
al heel lang." Het ontroert me om Jobs vertrouwen te voelen. Zijn
wereld zit vol goede mensen. Al waren de pieten groen met paarse stippen en
droeg Sinterklaas een ravenzwarte cape, het zou hem niet imponeren. Job
neemt mensen zoals ze zijn. Rancuneus is hij ook niet. Je zou zeggen: na
zoveel operaties vertrouwt hij niemand meer in een witte jas. Het is niet
zo. Job treedt iedereen open tegemoet. Kijkt de kat uit de boom en is dan
zichzelf.
Op het voordek staat hij bij zijn vader op de arm tussen
pieten met toeters en trommels. Hij zou er een gehoorbeschadiging van
oplopen, maar bang is hij niet. Misschien wordt op een dag zijn vertrouwen
beschaamd. En ja, ik zal hem ooit moeten wapenen tegen mensen met slechte
bedoelingen. Maar voorlopig leer ik van hem.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
