Het is al half acht en de leeuw slaapt nog. Dat kan natuurlijk niet. 'Leeuw
wakke make', roept Job. Hij ligt in zijn geruite pyjama tegen de rand van
zijn bed en probeert tussen de spijlen door naar beneden te kijken. Op de
grond slaapt leeuw. In een eigen bed.
Met slaperige ogen pak ik de schoenendoos van de grond.
'Maak leeuw
maar wakker.'
Job friemelt wat onder het oranje dekentje dat ik in
de doos gedrapeerd heb en trekt leeuw naar zich toe. Het gevaarlijke
roofdier brult niet maar kraakt. Het is een A4-tje met daarop een afbeelding
van een leeuw zo groot als een ansichtkaart.
'Wakke wokke leeuw!'
Ik doe het geluid na van een leeuw die niet van papier is. Job fladdert met
zijn armen. Hij is blij.
'En nu leeuw ook pap ete.'
Jobs
vriendschap met een A4-tje is vertederend. Mijn man printte het plaatje van
de leeuw gisteren uit op een briefje aan de oppas. Hij schreef eronder: 'Ik
ben de nieuwe vriend van Job'. Leeuw is een van de karakters uit de
animatiefilm Madagascar die we geregeld op dvd kijken. Zijn artiestennaam is
Alex. Toen Job het briefje op tafel zag liggen, was hij verkocht.
In de lift die ons naar beneden brengt, moet leeuw 'ook dukke'. Job zit in
zijn rolstoel. Zijn duim drukt hij op het papier en dan tegen de knop die
aangeeft dat we naar de begane grond gaan. Met zijn nagel schiet hij dwars
door een oog van de leeuw, maar dat geeft niet. Leeuw heeft kennelijk een
hoge pijngrens; hij geeft geen krimp.
De grote kat met zijn
geföhnde manen kijkt hoe Job pap eet, ligt naast hem bij het televisie
kijken en moet in de rugzak mee naar school.
Aan het eind van de
dag vinden we een vodje onderin de tas. De kleuren van de neus en de poten
zijn door elkaar gelopen door het vele kwijlen van mijn zoon. Job maakt het
niet uit. Leeuw moet 'ook kale pele' (met de kralen spelen). Als een soort
handschoen vouwt hij het papier om zijn hand. Dan duwen Leeuw en Job samen
de gele en rode kralen over het gebogen ijzerdraad.
Terwijl ik naar
ze kijk, denk ik aan de dichte doos in de gangkast. Er zit een echte Alex de
Leeuw in. Eentje met zachte poten, een harige staart en ogen van plastic.
Besteld via Marktplaats. 6 euro. Job zal hem ge-wel-dig vinden. Als de
gelegenheid daar is, mag hij de doos uitpakken. Eigenlijk jammer. Zo
ongecompliceerd als met het vodje, wordt een vriendschap nooit meer.
Meer info over Job en het nieuwe boek Job zegt koekemokke is te vinden op
www.gelderlander.nl /job
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
