‘Jowwe zelf doen.’ Het is momenteel de meest gehoorde zin in mijn huis. Job wil zelf eten, zelf de krant lezen, zelf zijn haren wassen en zelf schoenen uitdoen. Dat laatste is onmogelijk als je een korset draagt waardoor je niet voorover kunt buigen. Laten we punt één tot en met drie een uitdaging noemen.
Om Job toch iets te laten doen wat op zelf eten lijkt, heeft hij een om-de-hoek-lepel met een woest rubberen handvat. Dit hulpmiddel vergroot de kans dat happen in de mond belanden en niet in het haar.
Als Job vraagt om de krant, zet ik hem in zijn aangepaste stoel en schuif het sportkatern op zijn werkblad – veel plaatjes. Wil Job zelf haren wassen – wat mij betreft liefst aansluitend op de eetsessie - , blijf ik naast het bad op wielen staan en veeg de shampoo uit zijn ogen.
Slaagt mijn zoon er in iets ‘zelf’ te doen, dan zie ik hem groeien. Hij is de bink. Hij telt mee.
Jobs vader en ik hebben er ook belang bij als hij meer zelf kan. Dagen kunnen lang duren met een kind dat onafgebroken hulp nodig heeft.
Dus ging ik vorige week naar de Support Beurs. Ik rende door drie jaarbeurshallen vol met de laatste innovaties voor gehandicapten. Ik zag wastafels die met een simpele druk op de knop tot rolstoelhoogte zakken, opklapbare campingbedjes voor bijna volwassen kinderen (Job zou kunnen logeren!), versimpelde bedieningspanelen voor radio, tv en licht. Met tassen vol folders kwam ik thuis. Mijn man was direct overtuigd. De gehandicapten in hun aangepaste badkamers, bedden en auto’s lachten allemaal breeduit naar de camera. Ja, meer zelf doen zou absoluut tot groter geluk leiden.
Gisteren viel de eerste offerte in de bus (heel handig, ik hoefde op de beurs alleen mijn entreekaart te laten inscannen). Het campingbed: ruim 1800 euro. Jobs vader en ik lachten niet meer. Voor dat geld kunnen we een oppas inhuren die tijdens de sporadische logeerpartijen van Job naast zijn bed zit en voorkomt dat hij eruit valt.
De prijs van de gebruiksvriendelijke computer waarmee Job zelf radio, tv en licht kan bedienen, willen we niet weten. Opeens zijn we weer creatief. Kunnen we die grote knoppen niet zelf maken en aansluiten op onze elektro?
Op de beurs kocht ik een handige drinkbeker voor Job. Extra grote oren voor een stevige houvast. Zeven euro?
De column Job stopt. Op 26 juni de laatste aflevering.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
ga je stoppen erg erg jammer (of gaat job zelf....)
