Ze vraagt of de verwachting is dat Job zelf kan hoepelen. We denken allebei hetzelfde, maar houden ons netjes in (‘nee, we verwachten niet dat Job snel zelf kan hoelahoepen’).
‘Daar gaan we wel van uit’, antwoord ik beleefd. Jobs vader knikt serieus.
Met hoepelen bedoelt de mevrouw van de gemeente dat Job zelf de rolstoel in beweging kan krijgen door aan de hoepels te draaien. Het maakt een heel verschil of Job zelf gaat rijden of alleen maar door ons geduwd wordt. In het eerste geval is het het allerbelangrijkst dat Job goed bij de hoepels op de wielen kan.
Welkom in de wereld van de kinderrolstoelen. De technische dame van het hulpmiddelenbedrijf bladert door een enorme map met informatie en folders met modelkinderen in rolstoelen die alles behalve gehandicapt zijn. De gemeentemevrouw moet erop toezien dat mijn zoon krijgt wat hij nodig heeft. Job en ik zijn net aangeschoven. We moesten poepen. Tenminste, dat dacht ik. Dus vertrok ik met kind richting invalidentoilet om hem op mijn schoot uit zijn corset te hijsen. Job vond met name de grijze zak in de afvalemmer machtig interessant en hing achterover met zijn hoofd bijna op de grond. Eenmaal plaatsgenomen op het invalidentoilet, moedigde ik hem aan een keuteltje te maken. Ondertussen luisterde ik naar de gesprekken van de medewerkers in het kantoor aan de andere kant van de muur. En vroeg ik mij af wat zij zouden denken dat er aan onze kant precies aan de gang was.
Job bleek toch niet te hoeven poepen. Dus stonden we weer op (ik stond op, Job onder de arm) en propte ik mijn slappe zoon met bizarre kunstgrepen – waarom geen aankleedtafel op een invalidentoilet in een invalidenbedrijf – terug in zijn luier, onderbroek, corset en spijkerbroek.
‘De wandelwagen die we nu voor Job hebben is niet te tillen’, hoor ik Jobs vader zeggen aan tafel. ‘Het is belangrijk dat de rolstoel licht en gemakkelijk te vervoeren is.’ Beide dames knikken. Ze vragen of de rolstoel ingeklapt of als geheel in de auto moet. ‘Bij mij kan hij als geheel, maar we willen dat de stoel ook bij opa en oma of wie dan ook in de auto kan’, zeg ik. Dat begrijpen ze.
Ik opper type X dat ik vanmorgen tijdens mijn Google-sessie voorbij zag komen. Die van het aardbeirood en het parelnachtblauw. Ik zal ze eens even laten zien dat ik me heb voorbereid.
‘Nou, als jullie een lichte rolstoel willen, moet je die dus NIET nemen’, roepen ze zo’n beetje in koor. Ja hoor, zeker een leuke stoel met veel extra’s voor de kids, maar niet erg oudervriendelijk.
‘Zullen we de Youngster er eens bij pakken?’ De technische dame staat op en wandelt richting magazijn. Als ze terugkomt, ben ik oprecht verbaasd. Verrast door het schattige wagentje waarmee ze terugkomt. ‘Dat is een leuke’, roepen wij op onze beurt in koor.
Voor ons staat een slank paars rolstoeltje met kleine wieltjes. Leuker dan alle kinderrolstoelen die ik op internet voorbij zag komen, vanochtend in mijn badjas. De passing wordt opeens een stuk interessanter. We tillen Job op en planten zijn billen op het kussen. Hij pakt de hoepels aan de wielen vast en draait. Onze zoon rijdt maar meteen een klein stukje door de showroom, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. ‘Goed zo Job’.
Vrolijk werken we de lijst met vragen door. Wel of geen armleuningen, met of zonder hoofdsteun, dubbele of enkele voetenplank. Als laatste mogen we de kleur kiezen. We gaan voor ‘flipflop green blue’, de kleur is blauw of groen afhankelijk van hoe het licht erop valt. ‘Zo, jullie zijn het snel eens’, verbaast de gemeentemevrouw zich. Ik vind het flauw te zeggen dat we voor lastiger keuzes hebben gestaan in Jobs leven en knik trots.
De spaakbeschermers mogen we ook nog kiezen. We doen de Bibbo, een beschermer met daarop een plaatje van een blije hagedis in een zee van kleurtjes.
Bijna huppelend gaan we naar buiten. Nooit gedacht dat ik opgewonden kon worden van het uitzoeken van een rolstoel. Ja, ze bedoelen het goed in hulpmiddelenland. Maar het zou natuurlijk nog veel mooier zijn als we hier op een dag naar buiten wandelen zonder rolstoel met Job aan de hand.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
