Ik ga met een gerust hart de komende twee weken leuke dingen doen. Het kan niet anders dan dat ik geslaagd ben.

Een beetje gezonde spanning heb ik wel. Maar het moet raar lopen wil ik het niet gehaald hebben.

Nou, nou, dat is nog even zweten geblazen. Het gaat erom spannen!

Ik kan net zo goed niet opnemen als mijn mentor belt. Kan niet anders dan slecht nieuws zijn.

Die benut ik elke dag honderd procent. Je kunt het zo gek niet verzinnen of ik klaag erover.

Als me iets tegenstaat ga ik toch wel even bellen, ja. De zaken moeten immers wel goed geregeld zijn.

Alleen als er iets héél erg mis is, ga ik bellen. Maar alleen als het per se noodzakelijk is.

Ik weiger te bellen. Dat heeft toch geen zin en anders bellen die 200.000 anderen wel.