Malou Brouwer (18) uit Lent, doet in acht vakken eindexamen vwo op het Canisius College in Nijmegen.
Malou Brouwer (18) uit Lent en Roos Hammink (16) uit Doetinchem doen dit jaar eindexamen. Voor De Gelderlander houden ze afwisselend een blog bij over hun belevenissen rondom de spannende weken. De dag na haar laatste examen is het voor de laatste keer de beurt aan Malou van het Canisius College.
Malou op zaterdag 28 mei: Het is voorbij
Dat was het! De examens zijn voorbij. Eindelijk. Het waren twee lange weken vol stress. Aan het eind van die twee weken ga je de stress voelen in je lichaam. Woensdagmiddag schoot het in mijn nek. Het is nu nog altijd niet over. Dat zou ook wel een wonder zijn geweest. De stress zit nog in mijn lichaam. Maar mijn geest staat ingesteld op vakantie. Vrijdag vertrek ik met zeven vriendinnen naar Santa Susanna in Spanje. We gaan met de bus, dus last van de aswolk uit IJsland zullen we niet hebben. Het wordt een vakantie vol zon (als het weer een beetje meewerkt), zee, strand, shoppen en gezelligheid.
Het laatste examen bracht een hoop gevoel met zich mee. Ik ben blij dat ik eindelijk van de examens af ben en enthousiast dat ik eindelijk kan gaan doen wat ik echt leuk vind. Slagen doe ik wel en daarna is het tijd voor mijn studie Frans. Aan de andere kant stond het laatste examen ook symbool voor het laatste serieuze uur op school. Ik hoop dat ik niet hoef te herkansen en dat betekent dat dit mijn laatste uren in de gymzaal waren. De laatste uren dat ik serieus op school heb zitten werken. Ik zal echt nog wel eens terugkomen op school. Natuurlijk voor de diploma-uitreiking. Toch heb ik het gevoel dat ik al afscheid heb genomen. Ik kan een heel verhaal af steken over hoe geweldig mijn tijd op het Canisius College is geweest. Maar ik zal het kort houden: Het was geweldig. Het had zijn ups en downs maar meestal was het heel gezellig en ik heb veel geleerd. Veel meer dan ik de laatste twee weken heb moeten reproduceren. Canisius College: Bedankt voor de leuke en leerzame tijd!
De toekomst: Spanje dus, zomervakantie en dan studeren. Daarna zien we wel weer verder. Dit was mijn laatste blog, maar ik zal voorlopig nog wel blijven schrijven al is het niet hier. Ik wil jullie, trouwe lezers, bedanken voor het volgen van mijn blog. Bedankt voor alle reacties! En misschien tot ziens!
Malou op donderdag 26 mei: Het eind is in zicht!
Eindelijk! Het eind is in zicht. Gisteren was mijn favoriete vak Frans aan de beurt. Dat ging goed. Vandaag was een minder groot succes. Aardrijkskunde vond ik vooral vaag en veel te sociaal-geografisch. Er was in het hele examen geen vulkaan of aardbeving te zien. Hebben we daar voor niks zo hard op zitten blokken. Engels was zo mogelijk nog erger dan aardrijkskunde. Dat kwam vooral omdat mijn focus ver te zoeken was. Niet zo’n succes vandaag dus.
Maar we moeten vooruit kijken. Deze flutdag laat ik achter me en ik ga focussen op morgen: Latijn. Ik ben heel benieuwd wat dat gaat worden. Ik moet zo dadelijk nog allerlei teksten over de zielsverhuizing, over de reis naar de onderwereld van Aeneas, de hellehond en Dido leren. De daarbij behorende cultuur kan ik zo goed als dromen. De tekst die we zelf moeten vertalen zal ik maar zien als een uitdaging die ik met opgeheven hoofd aan moet gaan. Ik hoop dat ik dit examen ook met opgeheven hoofd uitkom.
Ik zag net dat de klachtenteller al over de 120.000 staat bij het Laks. Uit principe heb ik niet meegedaan met al het geklaag. Maar ik ben er over aan het nadenken om deze principes opzij te zetten. De examens zijn nogal vaag. De vraagstelling laat vaak te wensen over. Vooral bij geschiedenis en aardrijkskunde had ik er last van. Vragen zijn altijd op twee manieren te interpreteren en natuurlijk kies je altijd de verkeerde. Hoe kan het ook anders.
Goed, ik ga me nu focussen op Latijn, want dat is nog een hele kluif. Nog even doorzetten... Morgen om 12 uur heb ik vakantie. Daar (en natuurlijk voor het papiertje) doen we het voor!
Tot zaterdag!
Malou op dinsdag 24 mei: Een lach en een traan
Eindelijk! Ik ben op de helft. Vier examens gehad, nog vier examens te gaan. Verleden komt voor toekomst, dus laat ik eerst maar even terugblikken op de laatste twee dagen.
Geschiedenis ging gisteren wel goed. Althans dat dacht ik. Toen ik het na ging kijken viel het toch een beetje tegen. Ik had met mezelf afgesproken om geen examens na te gaan kijken, maar ik kan het toch telkens niet laten. Wat er met geschiedenis ‘mis’ is gegaan, kan ik wel voorspellen. Ik heb de vragen verkeerd geïnterpreteerd. Dat doe ik wel vaker bij geschiedenis, dus uitzonderlijk is het niet. Maar ik hoorde van meer mensen dat ze de vragen anders hadden geïnterpreteerd. Misschien ben ik toch normaler dan ik altijd dacht.
Alhoewel, als ik kijk naar de reacties over wiskunde, dan lijk ik toch een van de weinigen te zijn die wiskunde wel te doen vond. Ik had me er van te voren op ingesteld dat het niet zoveel soeps zou worden, maar het viel eigenlijk best mee. Ik heb zelfs nog een sprankje hoop op de 7,9 die ik moet halen om een 7,5 gemiddeld te staan. Mijn leraar wiskunde heeft nogal veel vertrouwen in mij wat dat betreft. Hij roept al twee jaar lang dat ik wiskunde makkelijk met een 8 af kan sluiten. Misschien dat zijn vertrouwen dan toch gegrond is. We zullen zien. Opmerkelijk vandaag was dat ik iets wiskundigs wat ik nooit begrepen heb, nu opeens snapte. Terwijl ik een beetje aan het puzzelen was, zag ik opeens het licht. Over puzzelen gesproken. Ik heb het idee dat ik dit examen alleen maar gepuzzeld heb. Niet dat ik erg vind, want puzzelen is leuk. Wel een beetje jammer dat ik er zes jaar voor nodig heb gehad om dat te ontdekken. Wiskunde is opeens leuk.
Nu zijn we dus op de helft. Morgen heb ik Frans. Daar maak ik me niet zoveel zorgen over. Ik ga zo nog maar wat teksten oefenen en dan komt het wel goed. Donderdag heb ik Engels en aardrijkskunde. Voor Engels is het ook een kwestie van oefenen. Voor aardrijkskunde daarentegen moet ik wel nog even flink aan de slag. Mijn lieftallige mentor en aardrijkskundedocent is gelukkig zo vriendelijk geweest om mij nog wat achtergrondinformatie (lees: de boeken uit 4 en 5 vwo) te lenen en ze heeft nog de tip gegeven om het havo-examen van dit jaar te maken. Dus met een beetje geluk en werken komt ook aardrijkskunde wel goed. Een probleem: ik hou geen tijd meer over voor Latijn vrijdag. Ik heb mijn leraar Latijn beloofd om in tegenstelling voor het afgelopen se en de daaropvolgende herkansing wel alles en goed te leren voor het examen. Hoe ik deze belofte waar ga maken weet ik nog niet, maar ik ga het zeker proberen, want beloofd is beloofd.
Het is u als lezer vast opgevallen dat ik een aantal leraren genoemd heb hierboven. Ik wil deze trent nog even volgen. Ik wil ze allemaal bedanken, want zonder hun hulp en goede zorgen van de afgelopen jaren, had ik hier nu niet zitten typen over het eindexamen. Dus tegen al mijn (ex-)leraren zeg ik: bedankt!
Tegen jullie zeg ik: Tot donderdag!
Malou op zondag 22 mei: Examentijd: een andere leefstijl?!
Examentijd biedt vrijheid, veel vrijheid. En chaos, veel chaos. Ik heb nog altijd geen idee hoe ik me door die enorme berg leerwerk heen moet werken. Vier weken geleden, toen we ‘vrij’ kregen, wist ik het ook al niet.
Deze chaos vraagt om ordening. En zeker in mijn geval, want ik kan nogal een controlefreak zijn. Dus om de boel een beetje in de hand te houden, creëer ik zoveel mogelijk rust en ritme. Iedere morgen gaat de wekker om half 9 (het grootste deel van de dagen sta ik dan ook daadwerkelijk op, maar soms slaap ik toch maar een keertje uit, zoals vanochtend). ’s Ochtends een goed ontbijt van twee of drie boterhammen met kaas/pasta/jam/vleeswaren of wat dan ook. Daar kom ik de ochtend wel mee door. Maar om 12 uur begint mijn maag wel te knorren. Omdat ik nu niet op school eet maar thuis, lunch ik toch wel wat uitgebreider. Soms een paar gewone boterhammen, tosti of brood met gebakken ei. Ik hoorde laatst van iemand dat eieren hartig zijn en goed tijdens het leren. Of het waar is weet ik niet, maar lekker is het wel. ’s Avonds rond een uur of vijf eet ik wat de pot schaft, tenzij ik samen met mijn zusje kook zoals vrijdagavond.
In grote lijnen gaat het zo. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het heerlijk vind om te eten als ik aan het leren ben. Ik hoef alleen geen tien kilo aan te komen door de examens, want die zijn al zwaar genoeg. Dus heb ik deze dagen een enorme verslaving aan perpermuntjes sabbelen, dextro laten smelten op mijn tong en kauwgom kauwen. Dit zal vast ook niet erg gezond zijn, maar het is vast beter dan chips en chocola. Geen uitzonderlijk eetgewoontes voor mij dus.
Leren probeer ik overdag te doen. Maar als ik ’s avonds in een goede bui ben, kan ik rustig doorgaan. Daarbij ben ik ’s avonds vaak helderder en geconcentreerder dan ’s middags. Een nadeel van ’s avonds leren is dat ik pas laat de slaap vat. Al die formules, Latijnse teksten en jaartallen spoken dan nog door je hoofd. Om nog maar niet te spreken van de stress die je kreeg toen je voor je oefenexamen wiskunde een 4,8 haalde. Tegenvaller.
Ook al slaap ik dan laat, de wakker gaat gewoon weer om half 9. Dan ga ik die avond wel een uurtje eerder naar bed.
Voor mij dus geen radicaal andere leefstijl, maar wel een geordend en gecontroleerd patroon. Dat schept orde in de chaos. Ondertussen gaat het leven gewoon door. Een rijles hier, een bezoekje aan opa en oma daar, een avondje volleyballen, halfuurtje hardlopen. Genoeg ontspanning is de sleutel tot succes.
Malou op vrijdag 20 mei: Confessions of a learn-a-holic
Dat is weer een zorg minder. Filosofie is achter de rug. Ik had bijna alles nog geleerd en dan was het examen best te doen. Maar het was wel veel te lang. Drie uur en tien kantjes papier had ik nodig om het examen te maken. Al mijn inspanning voor Filosofie heeft dus nog wel ergens toe geleid, niet alleen in positieve zin maar ook in negatieve zin. Zie hier mijn bekentenissen
Bekentenis 1: Ik begin hem te knijpen voor volgende week. Zes examens is best veel. De stress stapelt zich op.
Bekentenis 2: Voor Geschiedenis, mijn slechtste vak, ben ik goed bezig. Ik heb al veel gedaan. Toch lijk ik het maar niet te weten. Dus leer ik nog meer. Niet zo handig, want ik houd geen tijd meer over voor andere vakken. Dus: meer stress?
Bekentenis 3: Voor Wiskunde en Frans (dinsdag en woensdag) heb ik nog niks gedaan de afgelopen twee weken. Niet zo best, aangezien voor beide geldt: Oefening baart kunst. Kunst kan ik dus wel vergeten voor die twee vakken. Stress?
Bekentenis 4: Ook voor Aardrijkskunde en Latijn heb ik veel te weinig gedaan. Maar in ieder geval wel iets. Ik heb eigenlijk voor beide vakken nog nooit ‘zoveel’ zover van te voren geleerd. Dus ik boek vooruitgang. Maar nog steeds: stress...
Bekentenis 5: Ik ben dus gewoon een enorme stresskip in deze dagen?
Genoeg bekentenissen gedaan. Ik ga nu nog even leren en dan hardlopen om de stress eruit te lopen. Maandag gaan we er weer tegenaan. Tot de volgende keer!
Malou op woensdag 18 mei: Uitzondering op de regel
Twee vrije dagen, donderdag filosofie: Zeg maar 'dag' tegen de vrije dagen. Wat is dat toch dat van filosofie zo’n verschrikkelijke afkeer heb?! Ik heb zo’n gruwelijke hekel aan het leren ervan. Misschien komt het door de hoeveelheid werk. Misschien omdat je de aandacht er écht bij moet houden (en daar is mijn spanningsboog te kort voor). Misschien is het omdat ik een zin altijd drie keer moet lezen voordat ik weet wat er staat (een klein rekensommetje: een gemiddelde bladzijde telt pak ‘m beet vijftien zinnen. Ons filosofieboek bevat maar liefst 197 bladzijdes. Ik lees dus 4 x 15 x 197 = 8.865 zinnen).
Ik vind filosofie best interessant. Over het algemeen genomen gaat het leren ervan dan makkelijker. Maar filosofie is een uitzondering op de regel.
De communitaristische visie van Taylor, de transcendentaalfilosofie van Kant en de pastorale macht van Foucault komen me de neus uit. Ondanks dat heb ik in de laatste drie jaar in de bovenbouw toch het meest geleerd bij filosofie. Niet per se vaktechnisch, maar in algemenere zin. Veel dingen die ook elders, bij andere vakken en in de maatschappij, van pas kwamen.
Voor filosofie heb ik afgelopen jaar niet eruit gehaald wat erin zit. Om het motto van school toch nog een beetje na te leven, wil ik het morgen goed maken, door het examen wel goed voor te bereiden (en als het meezit ook goed te maken). Een nobel streven.
Om dit waar te kunnen maken heb ik vanochtend met Lidewij, filosofisch genie, en Leonie, op filosofisch gebied net zo slim als mij, een filosofieochtend gehouden. Samen leren is leuker en samen weet je meer dan alleen. Natuurlijk hebben we ook nog steen en been geklaagd over de samenvattingsopdracht van Nederlands, de stress, etcetera. We hebben uitvoerig besproken hoe onze mental breakdowns zijn verlopen. Een zeer nuttige ochtend dus.
Ik ga jullie nu verlaten, want ik moet weer aan de slag met filosofie. Nog anderhalf hoofdstuk te gaan en dan vind ik dat ik goed genoeg mijn best heb gedaan (lees: dan heb ik alles doorgenomen). Hopen dat het examen morgen dan een beetje lukt. Zo niet, dan ga ik wel extra mijn best doen op de zes die volgende week nog op het programma staan. Dat wordt een feest?
Maar eerst filosofie: Wish me luck!
Malou op maandag 16 mei: Originalitiet ontbreekt
Wat zijn mensen toch ontzettend origineel. Al weken vragen klasgenoten aan je hoe het gaat met leren. Je ouders willen al tijden weten of je al begonnen bent en overal waar je komt word je overspoeld met vragen over het examen. Afgelopen weekend was het helemaal een ramp. Op de verjaardag van mijn zusje zei iedereen dat ik wel slagen zou. Ik waardeer het vertrouwen en ik ben het met mijn familie eens, maar die opmerkingen worden op een gegeven moment ook wel vervelend. Vooral als men gaat vragen of je al zenuwachtig bent. Alleen al van die vraag word je zenuwachtig. Ik maak mezelf ook schuldig aan deze ‘originaliteit’. Ik vraag ook aan iedereen hoe het gaat met leren en zeg vaak genoeg tegen anderen dat ze wel gaan slagen. En toch kan ik me eraan ergeren. Wat ik wil zeggen: Eindexamen doen, zou makkelijker en minder stressvol zijn als men er niet zo’n issue van zou maken.
Goed, dat ben ik kwijt. Dan nu back-to-business. Ik werd vanochtend vroeg wakker door een smsje van een fanatiekeling die me succes wilde wensen. Ik had net gedroomd dat ik eindexamen moest doen in gym. Dus ik was blij dat ik ontwaakte uit deze verschrikking. Ik heb mijn ochtend nuttig besteed. Nuttig betekent in deze periode: leren. Waarschijnlijk zijn er wel mensen die dat lezen en zeggen dat je niet moet leren voordat je een examen gaat maken. Ik kan deze mensen geruststellen. Ik heb geen Nederlands gedaan, bang dat ik mijn zelfvertrouwen voor dit vak kwijt zou raken. Ik was eigenlijk nog niet echt zenuwachtig maar om een uur of twaalf kwamen de zenuwen toch nog even kijken.
Zodra ik op school kwam, waren die echter weer verdwenen. Het viel allemaal wel mee! Ik had nog een beeld voor ogen met strenge leraren op een verhoging met een stok in de hand voor degenen die spiekten of zich niet gedroegen. Ik wist natuurlijk wel dat dit onzin was, maar wat ik wel moest verwachten wist ik niet. Het was eigenlijk heel gezellig voordat we begonnen. Iedereen was een beetje opgewonden, maar toch. Ook het eindexamen Nederlands verdient net als de mensen die ik ken geen originaliteitprijs. Ik had wat examens geoefend en het onderwerp was wel een beetje hetzelfde. Maar ondanks de vage samenvattingsopdracht vond ik het examen best leuk. De teksten waren interessant (ondanks dat ze nogal standaard waren), dus las ik er redelijk makkelijk doorheen. Ik heb niet veel mensen gesproken daarna, want ik was nogal snel klaar. Maar een goede vriendin verklaarde net dat ze de samenvatting ook behoorlijk vaag vond.
Al met al viel het best mee vandaag. Als het de komende twee weken ook zo soepel gaat, teken ik ervoor.
Ik wil nog een ding kwijt: bedankt voor alle reacties op mijn vorige blog. En bedankt voor alle steun, want ondanks de irritatie zou ik toch niet zonder jullie aanmoediging kunnen.
Malou op zaterdag 14 mei: De eerste keer
Stel je voor: Op een dag kom je thuis van de bibliotheek. Na urenlang zwoegen op lappen tekst en wiskundige formules, vertelt je moeder je dat de examencoördinator van school heeft gebeld. In mijn geval is dat een man die ik mijn zesjarige carrière misschien twee keer gesproken heb. Dus raakte ik lichtelijk in de stress. Wat blijkt: De Gelderlander was op zoek naar een ‘examenblogger’. Dat leek me wel wat, dus besloot ik de uitdaging aan te gaan en voor het eerst een blog te schrijven.
Ik begin me langzamerhand af te vragen waarom ik ook alweer in heb gestemd met dit idee. Ik heb namelijk geen flauw idee hoe ik mezelf op een leuke en originele manier moet gaan voorstellen. Kort samengevat komt het hier op neer: Malou Brouwer, 18 jaar, Lent, 6VWO, Canisius College. Simpel en to-the-point, maar nietszeggend en saai om te lezen.
Als jullie mijn blog gaan volgen, willen jullie vast een leukere inleiding op mezelf, dus:
Ik ben Malou Brouwer, een (naar eigen beoordelen) vrij brave en voorbeeldige leerling die al zes jaar van haar leven doorbrengt op het Canisius College (locatie: Berg en Dalseweg). Ik zit nu in 6VWO en doe sinds twee jaar CM. Dit betekent dat ik maar liefst in acht vakken (hoewel er mensen zijn die er nog meer hebben) examen doe. Ik begin maandag met Nederlands. Een chille start, althans voor mij. Ik ben een talenmens dus over Nederlands maak ik me geen zorgen. Over filosofie, op donderdag, maak ik me al meer zorgen. De grootste bron van stress is de tweede week, dan heb ik de overige zes vakken. Dat word een druk weekje met in chronologische volgorde: Geschiedenis, Wiskunde A, Frans, Aardrijkskunde, Engels en (om het met een knaller af te sluiten) Latijn.
Iedereen die nu aan het leren is, zal nu zo onderhand toch wel een beetje de kriebels krijgen. Ik kan niet ontkennen dat ik de afgelopen weken geen stress en zenuwinzinkingen heb gehad, maar eigenlijk is deze tijd ook best chill. Je mag je eigen tijd indelen, leren wanneer je zin en tijd hebt. Maar als je de tijd goed indeelt is er tijd genoeg voor leuke dingen. Zo had ik tijd genoeg om te trainen (ik speel volleybal), te lezen, af te spreken met vrienden (altijd gezellig) en om te schrijven.
Ik ben slecht in het schrijven van spetterende eindes, dus ik zeg alleen: Tot de volgende keer!
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
