Roos Hammink (16) uit Doetinchem en Malou Brouwer (18) uit Lent doen dit jaar eindexamen. Voor De Gelderlander houden ze afwisselend een blog bij over hun belevenissen rondom de spannende weken. Voor het laatst is het de beurt aan Roos van het Rietveld Lyceum in Doetinchem.
Roos op zondag 29 mei: Nieuws tijdperk!?
Zo, mijn laatste blog. Na vandaag heb ik zeeën van tijd over. Niet alleen omdat ik vakantie heb, maar ook omdat ik niet meer hoef te schrijven over de examens. Jammer!
Aan de ene kant is het fijn, de examens zijn afgerond. Nu genieten van de vakantie en hopen dat je geslaagd bent. Het klinkt misschien raar, maar ik vond examens maken leuk. Die spanning die iedereen een keer ervaart, heb ik nu ook gehad. Met iedereen die je kent nog één laatste keer in de gymzaal zitten. De laatste keer samen met al je vriendinnen, de laatste keer op het Rietveld Lyceum. Aan de andere kant, geeft het toch ook wel een beklemmend gevoel hoor.
Ik ga het Rietveld Lyceum zeker weten missen. Alle vertrouwde plekjes, leraren, mensen om je heen. Het afsluiten van het oude vertrouwde en het nieuwe gaan ontdekken geeft meer spanning mee dan ik had gedacht. Krijg al kriebels in m'n buik als ik eraan denk! Over de introductie van het studentenleven gaan vaak rare verhalen rond, staat dit mij ook te wachten?
Ach, ik moet me niet druk gaan maken over iets wat nog moet komen. Ik ga me eerst richten op de uitslag en de vakantie. Over twee weken zit ik in stress bij de telefoon, ook al ben ik (volgens mij) geen stresskip. Als dat laatste stressmoment over is ga ik... Ja wat ga ik doen? Genieten van de vakantie!
Ik laat de middelbare school met z’n vele leuke ervaringen achter me en ik ben (hopelijk) klaar voor het studentenleven.
Ik vond het heel leuk om een blog bij te houden over de examens, leuk dat jullie me gevolgd hebben. Als ik de uitslag weet, zijn jullie de eersten die het te weten krijgen.
Roos op vrijdag 27 mei: De stress begint!
Oke, ik zal het eerlijk bekennen. Ik was de blog vrijdagmiddag helemaal vergeten te schrijven! Eerst hier naar toe, dan snel daar naar toe, en weer terug haasten. Ik zit nu meer in de stress dan de afgelopen twee weken vrees ik. Ik kom er nu ook achter dat ik niet het type persoon ben om te stressen, niks voor mij.
De vrijdag is altijd veel te druk, nu helemaal aangezien het examenfeest van school eraan komt. Ik had gezellig afgesproken met mijn vriendinnen om ons voor te bereiden op een leuke avond. Nou, mijn planning was iets te strak en daardoor kwam ik in tijdnood! Ik citeer wat Sanne zei: ‘’Jij en planning gaan nooit trouwen, dat kan nooit goed gaan.’’ Gelukkig kennen m’ n vriendinnen me al goed genoeg en hadden ze hier ook rekening mee gehouden.
Ik zit hier nu achter de computer met een stuk zelfgemaakte pizza, complimenten aan Sanne en Roos, en een lekker wijntje. Ik heb niet veel tijd om mijn leuke fantasieën over het eindexamenschoolfeest met jullie te delen, dus dit wordt een kort blog.
Ik hoor ze op de achtergrond al lachen over de zoektocht naar ‘echte’ mannen met baarden die hartstikke aantrekkelijk zijn en jongens met dikke billen, wat iets minder aantrekkelijk is. Ik geloof dat de wijn aan begint te slaan. Dus ik ga me snel in het gesprek voegen, ik wil de details natuurlijk niet missen.
Tot zondag, de laatste keer!
Roos op woensdag 25 mei: Genieten!
Fijn. Heb ik weer! Ik heb me vanmorgen verslapen. Gelukkig niet zo drastisch dat ik te laat was voor mijn laatste examen. Ik kan niet zeggen dat ik er op en top uitzag op mijn laatste schooldag, maar volgens mij heeft het de andere examenkandidaten niet afgeleid onder het examen. Je zult maar iemand naast je hebben zitten, waardoor je ter plekke van je stoel valt.
Maar goed, na een iets mindere start van de dag liep de rest van de dag goed. Het examen Kunstgeschiedenis was te doen, en na tweeënhalf uur gezeten te hebben was daar het moment suprême: vakantie!
Vanmiddag heb ik zon aanbeden en een gewoon leesboek erbij gepakt, in plaats van een leerboek met allerlei moeilijke theorieën erin. De tijd vloog voorbij. Natuurlijk heb ik nog even aan de mensen gedacht die de nog twee dagen moeten wachten. Om ook dat ultieme vakantiegevoel te kunnen krijgen. En dan?
Lekker op examenreis, de hele zomer reizen, genieten in de zon met een alcoholisch drankje en ’s avonds lekker los gaan in de kroeg of discotheek.
Dit zit er helaas voor mij niet in. Wat ga je dan doen in die drie maanden dat je vakantie hebt? Ja, dat zal ik eens vertellen. Ik ga mijn tijd spenderen in de broodjeszaak waar ik werk, en waar de allerlekkerste broodjes worden gemaakt. Helaas ga ik deze zomer niet op vakantie, en blijf ik in het koude Nederland. Stiekem hoop ik dat het hier net zo warm wordt als in Spanje, dan krijg je dat jaloerse gevoel niet als je iedereen met hele bruine benen weer terug ziet.
Wat ik morgen ga doen zie ik wel, in ieder geval uitslapen. Ik wens iedereen nog veel succes met het leren. Gelukkig ben ik er voorlopig vanaf, yes!
Roos op maandag 23 mei: Tijd voor een feestje?
Zo, dat was het alweer voor vandaag, woensdagmorgen alleen nog een examen kunstgeschiedenis maken en dan ben ik alweer klaar. Heerlijk, de gedachte dat ik nog maar één examen verwijderd ben van mijn havo- diploma. Correctie: heerlijk, de gedachte dat ik nog maar één examen moet maken totdat ik vakantie heb. Of ik slaag, weet ik natuurlijk nog niet. Ach, woensdag vakantie hebben klinkt ook leuk.
Op deze maandagmiddag spreken Babet (ja die naam is al eens langs gekomen in m’n blog) en ik af dat we woensdag mijn schooljaar afsluiten met een bezoekje aan het terras. Een goed vooruitzicht om na alle examenstress even te ontspannen. Ik voel dat de vermoeidheid begint toe te nemen, om half 6 ’s ochtends opstaan is niks voor mij. Normaal zit ik vol energie, maar ik begin af te takelen. Mijn drukke gedrag gaat over naar bankhangen, toch wel vermoeiend twee examenweken. Maar nog even volhouden, saved the best for last; Kunst!
Roos, Sanne, Eline en ik zijn al druk bezig om een gastenlijst samen te stellen voor ons examenfeest. Vóór de uitslag moet het feest plaatsvinden, om de stemming niet te drukken. Stel je voor dat we zouden zakken, dan hebben we in ieder geval wel een leuk feestje achter de rug. Oh, dat brengt me weer in de stress, ik moet de meiden nog mailen. De uitslag is namelijk al over twee weken.
Ik zit opeens weer vol energie, dus ik ga snel m’ n vriendinnen op de hoogte brengen. Even mailen met ze, om ze ook zo enthousiast te krijgen!
Roos op zaterdag 21 mei: Een goed ontbijt is een goed begin van de dag?
Zo gezegd, zo gedaan. Dus ik zit hier even een momentje van rust te pakken, achter de computer met een zelfgemaakt broodje gezond naast me. Niet dat dit mijn ontbijt is, want ik ben al vanaf 9 uur druk bezig. Op en neer naar de sporthal, tussendoor nog even leren voor de laatste twee examens. Ook heb ik nog een balletlesje gevolgd. Ik ben even mezelf aan het opladen voor een 'intensieve' middag in de zon liggen, uiteraard om te leren, en om vanavond een spetterend optreden te geven in de plaatselijke sporthal.
Mij werd de vraag gesteld of ik anders at, nu ik midden in de examens zit. Nou nee. Wel moet ik toegeven dat ik veel snack. Snoepje hier, koekje daar. Maar dat doe ik normaal gesproken ook, dus ik vertoon nog geen raar gedrag door de stress.
Ik vind het altijd heerlijk om het gevoel van weekend te hebben, alleen kan ik er nu nog niet zo erg van genieten. Er is nog teveel wat ik moet doen, beginnend bij geschiedenis. De motivatie om me aan te zetten tot het leren is ver te zoeken momenteel. Ik vind geschiedenis heel erg leuk om te leren, maar het is zó veel stof, en niet de leukste onderwerpen. Vietnam-oorlog vind ik heel interessant, maar de opkomst van het gewest Holland en de Gouden eeuw spreekt me niet aan.
Gelukkig is daar m’n sociale netwerk, Twitter. Door alle mensen die alleen maar over examens en het leren twitteren, zet het me ook aan om mijn boeken open te slaan en de strijd aan te gaan met de VOC of de Vietcong. Hopelijk overleef ik het, om maandag m’ n volgende blog te kunnen schrijven.
Oh, het broodje gezond is me iets te zwaar op de maag gevallen, nu heb ik buikpijn.
Roos op donderdag 19 mei: I gotta hurry, hurry, hurry now!
'Aah stress stress stress!' Zo ongeveer ging het onder m’n Duits examen. Toen ze zeiden dat je nog maar vijftien minuten had, schoot ik lichtelijk, wat zeg ik, gigantisch in de stress.
Een nietsvermoedende donderdagochtend, afgezien van het feit dat ik een uur later een examen moest maken, zat ik op de fiets met m’ n vriendinnetje Babet. Wat afleiding en gezelligheid kan ik altijd gebruiken. Na een verschrikkelijke domper van woensdag, het Biologie-examen, voelde ik de druk nu steeds groter worden. Ik moest optimaal presteren, wil ik zeker zijn van een leuk telefoontje op 16 juni.
Eenmaal op school aangekomen ging het nog prima met de kriebels, ook toen ik het examen onder mijn neus gedrukt kreeg. Maar na twee uur liep ik te haasten als een gek. Alles afraffelen is nooit goed, maar wat moet je dan als je nog tien vragen, in tien minuten moet beantwoorden?! Dus alles snel, hurry hurry hurry now, quick quick quick! Hoe toepasselijk, van het liedje Happiness krijg ik spontaan de zenuwen.
Ach ja, we houden de moed erin. Ook al zit het nu ergens diep in m’ n schoenen. En ja, dat is mogelijk met maat 36. Laten we maar zo denken; vrijdag knallen voor Aardrijkskunde en Engels. Als dat niet het geval is, ben ik denk ik iets minder positief in mijn volgende blog.
Dat zien we dan wel, benieuwd of ik nog positief ben? Zaterdag staat mijn volgende blog online. Ook voor de andere examenkandidaten, veel succes!
Roos op dinsdag 17 mei: Multitasken
Jammer dat ik dinsdagmorgen niet zo wakker werd als maandagmorgen, een smsje om 07.32 uur: ‘Roos wat een topper in de krant!’ Dat is nog eens vrolijk wakker worden. Ik moet toegeven dat ik dinsdagmorgen iets minder relaxed opstond. Niet omdat die dag mijn eerste examen was, maar omdat ik in mijn achterhoofd de hele tijd aan het bedenken was wat ik moest schrijven voor de krant. Geen idee waarom ik ja heb gezegd op deze ervaring, want ik ben zenuwachtiger voor dit blog dan voor m’n examens! Gelukkig vind ik het leuk om te doen, en zijn de reacties heel positief.
Altijd spannend, die hele rijen tafels waar geen einde aan komt. Ik ben niet zo van de stress, maar mijn lichaamstemperatuur was wel een graadje hoger dan normaal.
Nu, na het examen, ben ik opgelucht dat het eindelijk begonnen is. Ik heb medelijden met de mensen die bij LAKS zitten, achter de eindexamenklachtenlijn. Iedereen loopt te klagen over dat het veel te moeilijk was. Ik zal geen uitspraken doen over dat het moeilijk of makkelijk was, want dat zullen we moeten afwachten.
Ik kan goed multitasken kom ik achter (ja, daar ging het examen over). Ben aan het rondspringen door het huis en de antwoorden van Nederlands aan het bekijken, ook nog aan het eten en bij mezelf aan het bedenken dat ik heel hard moet leren voor Biologie. Mijn moeder is er op dit moment minder goed in, ik hoor haar op de achtergrond gestresst de trap op en neer rennen omdat ze weg moet.
Na drie uur lang achter elkaar gezeten te hebben, (nee dat is niet waar, ik moest tussendoor naar de wc) heb ik veel te veel energie over en heb ik maar besloten om te gaan sporten. Dus bij dezen deel ik mijn eerste ervaring met het maken van een examen, donderdag zal ik jullie weer op de hoogte brengen!
Roos op zondag 15 mei: Hopelijk in één keer!
Hoi! Voor de geïnteresseerden zal ik me even voorstellen. Ik ben Roos Hammink, 16 jaar oud. Ik volg de havo op het Rietveld Lyceum te Doetinchem. Ik ben door mijn kernteamleidster gevraagd of ik een weblog wilde bijhouden over de examens voor De Gelderlander. ‘Natuurlijk, lijkt me super!’, was mijn reactie. En van het een komt het ander, dus hierop volgt mijn verslag over de examens. Over alle spanning voor de examens en alles er om heen, want daar draait het hele 5e jaar om.
Als klein meisje kwam ik op het grote Rietveld Lyceum, gelukkig vond ik snel m’n weg, en nu zit ik al in havo-5. Ik doe Cultuur & Maatschappij, met de vakken Biologie, Aardrijkskunde, Geschiedenis, Duits en Tekenen. Pretpakket wordt er wel eens gezegd, minder prettig wordt het natuurlijk als je niet kan tekenen. Ik heb voor dit profiel gekozen omdat hier mijn kwaliteiten het beste tot uiting kwamen. Samen met de verplichte vakken, Nederlands en Engels, maak ik in twee weken tijd zeven examens.
Ik kan met trots zeggen dat ik nóg nooit ben gedoubleerd. Ondanks de mindere motivatie om hard te leren, en lang leve de lol, vriendinnen zijn natuurlijk uiterst belangrijk, ga ik er vanuit dat het me ook deze keer lukt om het jaar in één keer te halen. En dan heb ik toch mooi de havo in 5 jaar gehaald.
Hoop ik...
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties











