Brigitte Bardot, Jane Birkin, Robert Redford, James Dean, Audrey Hepburn: al deze tot de verbeelding sprekende legendes van het witte doek worden deze zomer verheven tot mode-iconen. Deze Golden Oldies vormen namelijk dé inspiratiebronnen van het nieuwe modeseizoen.
Of het nu gaat om het frivole BB-ruitje, de losse hippie-achtige
seventies stijl van Jane - ’Je t’aime, moi non plus’ - Birkin, de stoere
doch geklede jasjes van Robert Redford, de spijkerbroek-met-T-shirt-look van
James Dean of de little dresses en driekwart mouwtjes van La Hepburn. Het is
allemaal hipper dan hip deze zomer. Vrijwel elk kledingmerk liet zich in
meerdere of mindere mate inspireren door de stijliconen van weleer.
Niet voor niets staan de jaren ’50, ’60 en ’70 behoorlijk in de
picture in dit modeseizoen. Het zijn de hoogtijdagen van de tot de
verbeelding sprekende sterren die met hun eigenzinnige stijl decennia later
nog steeds rolmodellen zijn en dus het predikaat mode-icoon verdienen.
Sekssymbool Brigitte Bardot is er bijvoorbeeld zo eentje. Iedereen
kent het beeld van deze mooie vrouw met haar lange blonde lokken, grote
onschuldige ogen en sexy pruilmondje flanerend over de boulevard van
Saint-Tropez in capribroek en kort gemouwd bloesje. Zonder haar zou het
Vichyruitje oftewel het BB-ruitje nooit zo populair zijn geworden. Zij
verhief de schattige babydoll tot übersexy speelpakje en ook de zomerse
tuniek, de smalle taille, de wijde klokkende rok en de ballerina’s zijn
typisch voor de Bardotlook uit de jaren zestig.
Landgenote Jane Birkin is een decennium later een echt stijlicoon. Een
heel ander type dan de wulpse Bardot: aan de magere kant, haar lange haren
los en een tikje slordig voor de ogen hangend en met haar nauwe jeans,
casual Tshirts, mouwloze hemdjes, ellenlange benen onder minirokjes en
lederen jasjes een echte rockchick avant la lettre. Nadat ze samen met Serge
Gainsbourg het nummer Je t’aime moi non plus tot een superhit gehijgd had
verwierf ze regelrechte cultstatus. Hermès noemde in de seventies een
peperdure tas naar haar die nog steeds zo hip is dat je er twee jaar voor op
een wachtlijst moet.
Het merk Vintage 55 gebruikt deze twee Franse sterren als modemuzes en
steekt dat niet onder stoelen of banken. De lijn heet dan ook veelzeggend
Icons. De namen Birkin en Bardot prijken op T-shirts en tops en ook de stijl
van de kledingstukken is helemaal à la Bardot of Birkin.
Jeansmerk Pepe gooit het over een iets andere boeg. De hoofden van
legendes als Elvis Presley, Jackie Kennedy en Marilyn Monroe zijn in de vorm
van de kunstwerken van - nog zo’n icoon - Andy Warhol op de kledingstukken
te vinden in de Andy Warhol Collection by Pepe Jeans.
Hoofden en ook teksten van beroemdheden uit het verleden vormen overigens
dankbare prints op Tshirts en tops deze zomer. Je ziet ze werkelijk overal.
Maar over het algemeen pakt men het allemaal iets discreter aan en
zien we veel basiskledingstukken die iconische status hebben gekregen door
hun beroemde dragers. Het merk Hampton Bays liets zich bijvoorbeeld
inspireren door Saint-Tropez, badplaats van de Rich and Famous.
Een kleine greep uit het grote aanbod: bolle korte jasjes met
driekwart mouwtjes en kleine zwarte jurkjes (Audrey Hepburn, Jackie
Kennedy); wijde broeken met omslagen en hoge tailles (Marlène Dietrich)en
bloesjes met korte pofmouwtjes, korte shortjes en capribroeken (BB). Andere
iconische kledingstukken: de korte trenchcoat, het witte T-shirt en de
spijkerbroek.
Die laatste twee zijn ook favoriet bij de mannenkleding voor deze
zomer. Het behoorde tot de standaard outfits van sterren als James Dean en
Marlon Brando in de jaren vijftig. Ook heel mannelijk is het korte jasje dat
het midden houdt tussen een colbertje, een sportief jack en een safarijasje.
Robert Redford droeg het graag in zijn jonge jaren.
En... tada... zelfs de MC Hammerpants doet dit voorjaar weer zijn
intrede. Rapper MC Hammer verhief deze broek met hangend kruis (ook wel
zoavenbroek of harembroek genoemd) in de jaren tachtig tot modestatement en
prompt kreeg dit redelijk onflatteuze kledingstuk zijn naam.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.














