De Amerikaanse Karen Fricker zet een studie Songfestival op.
’Het is een heel bijzonder evenement. De journalisten zijn een soort fans en benaderen het festival veel minder kritisch dan ik het zou doen. Waarom? Omdat de journalisten die hier komen het ook echt LEUK vinden.”
Zo maar een telefoongesprek op straat. De Amerikaanse journaliste Karen Fricker probeert een Australische collega aan de andere kant van de lijn uit te leggen hoe dat nu precies zit met Eurovisie Songfestival. Een Amerikaanse die de Eurovisie verklaard?
Karen woont sinds zeven jaar in Ierland en is nu in Oslo voor de Irish Times. “Ik ben dus pas in de donkere tijden naar Europa gekomen, toen Ierland alleen nog maar slechte resultaten behaalde.”
Maar Amerikaanse Karen blijkt veel meer over het festival te weten dan verwacht. Ze is hier ook als wetenschapper van de Royal Holloway University of London om de officiële aftrap te geven voor een academische studie naar het Eurovisie Songfestival en het Nieuwe Europa. Ze heeft een symposium georganiseerd.
”We willen kritisch denken over Eurovisie bevorderen en zien het songfestival als een spiegel van het veranderde Europa, na de val van de Berlijnse Muur. Er is de laatste jaren een sterke tegenstelling tussen Oost en West te bespeuren, terwijl Eurovisie toch ooit is opgericht om landen en volken juist bij elkaar te brengen.” Slik!
Karen wil nog meer onderzoeken. Hoe het komt dat in West-Europa het festival zo’n aantrekkingskracht heeft op homoseksuele mannen.
”Waar kom je trouwens vandaan? Uit Nederland? Hoe zit dat met dat liedje van jullie? Wat is de gedachte er precies achter? Het is toch van een vermaarde componist? Je kunt wel horen dat hij ook het Smurfenlied heeft gemaakt.”
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
