Sietse Bakker, Supervisor songfestival is wonderkind van 27
Een jong ding van 27 jaar, hetero, uit Nederland en toch supervisor van het Eurovisie Songfestival. Het kan. Sietse Bakker is sinds dit jaar de baas als het gaat om de organisatie van het mega-evenement. Hij is de evenknie van de Noor Jon Ola Sand die ‘executive supervisor’ is en verantwoordelijk voor de productie van de tv-show.
Door de kalverliefde voor een meisje uit een klas hoger kwam de 16-jarige Sietse niet eens zo lang geleden in aanraking met het songfestival. “Ik was al een tijdje verliefd op haar. Heimelijk. Ik zei niks. Toen ze me vroeg of ik met haar en d’r moeder naar het songfestival kwam kijken, zei ik natuurlijk wel meteen ja. Dat was in 2000, het jaar van de ramp in Enschede. We hebben toen via de BBC de uitzendingen moeten afkijken. Toch moet ik toegeven: ik had niet zoveel met het songfestival.”
Het was de tijd dat jonge creatievelingen in internet ongekende mogelijkheden zagen. De 16-jarige Sietse ook. “Ik wilde een website bouwen maar had geen onderwerp. Diezelfde vriendin vroeg: kun je niet iets met het songfestival? Toen begon ik de website ECSToday en dat werd groot. Op een bepaald moment werkte er 31 vrijwilligers voor me en waren er ongekend veel pageviews. Veel meer dan op de officiële website van de EBU en dat vonden ze in Geneve niet zo leuk. Die vroegen zich af: waarom kunnen wij dat niet?”
In 2003 ¬- hij was inmiddels 19 - vroeg de EBU Sietse om in te schrijven voor het opzetten van een geheel vernieuwde website. “Dat werd ik niet, maar een Duits bedrijf. Ik was te jong. Maar dat bedrijf vroeg me wel om ze mee te helpen. In 2006 werd ik vanuit Athene gebeld om alsnog de online-kar te gaan trekken. Ik moest meteen naar Griekenland komen. Daar heb ik niet lang over nagedacht.”
Sietse trad niet echt in dienst bij de EBU maar liet zich inhuren via zijn bedrijf Wow!works. Hij groeide snel door en was in 2008 als 24-jarige verantwoordelijk voor alle externe communicatie van het Eurovisie en het Junior Songfestival. Toen de grote supervisor van de EBU, de Zweed Svante Stockselius, vorig jaar liet weten in 2011 te willen stoppen, werd er uiteindelijk voor gekozen om de tv-productie en de evenementorganisatie uit elkaar te halen. Natuurlijk was het Sietse weer die promotie maakte en supervisor voor het organiseren werd. “Het evenement is voor mij leuker dan de liedjes. Ik weet echt niet welk liedje wanneer heeft gewonnen en wie er derde werd.”
Nu in Düsseldorf wordt hij het ene moment gebeld door de Israëlische omroep die beelden van de eerste halve finale opgestuurd wil krijgen, om het een dag later te kunnen uitzenden. Vanwege een herdenkingsdag zendt het land de eerste show niet live uit. Het andere moment legt hij zijn assistente uit hoe ze de enveloppen in de printer moet leggen. “Hoe verder de week vordert, hoe drukker het wordt. Ik denk niet dat ik dit m’n hele leven blijf doen, maar voorlopig wil ik nog wat dingen doen.”
Het festival is omarmd door de gay scene in Europa dus lijkt het soms dat Sietse als hetero een beetje verdwaald is. Maar het is volgens hem niet een exclusief homo-evenement. “Mar we vinden het geweldig dat zij zich bij ons thuis voelen en dat het iets heeft betekend voor de emancipatie in Oost-Europa. In Moskou hebben we van tevoren met de autoriteiten over de veiligheid van de homo’s gesproken. Ze zijn nu daar eenmaal niet zo tolerant als wij in Nederland. Kijk, ik vind dat je dan niet hoeft te provoceren door zoenend over straat te gaan, maar je moet natuurlijk al helemaal niet in elkaar geslagen worden.”
Is het eigenlijk nog iets geworden met dat meisje uit de hogere klas? “Nee, die bleek achteraf toch meer interesse in andere meisjes te hebben, haha.”
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
