Jacques Herb op het podium bij café De Fuik.foto Gerben Grotenhuis
De Bisschop Hamerstraat is een soort publieksader op deze laatste dag van de
Vierdaagsefeesten. Vanaf het Keizer Karelplein betreden publiek en
wandelaars via deze weg de stad om te stokken in de drukte vlak voor de
Molenstraat.
Café De Fuik heeft daar om de hoek de Eerste Walstraat overdekt. Een stukje
van veertig meter waar je normaal in tien seconden doorheen loopt is nu zo
volgepakt dat het vijf minuten kost om door te komen.
Iedereen
wacht op Jacques Herb. Maar die heeft zich ook verkeken op de drukte in
Nijmegen en kan daarom pas een uur na de verwachte begintijd het minipodium
voor De Fuik betreden.
Vlak voor het optreden steekt hij zijn hoofd
uit wat eerder een tropische kapper was. Herb ziet eruit alsof hij zo uit de
Godfather is weggelopen. Wit pak, witte hoed en een leren jas rond zijn
schouder.
Zodra hij op het podium staat barst het gejuich los. In
het eerste nummer zingt hij over een wel hele vrolijke beat dat hij zo
eenzaam is.
Met zulke fans kan niemand eenzaam zijn. Jacques deelt
aan iedereen knipoogjes uit, flirt met de dames op de eerste rij en lijkt
overal bekenden te zien. Hij wordt ook nog eens geruggesteund door vrouw
Diny die bij dat eerste nummer een tekstvel omhoog houdt waarop de tekst van
het refrein staat. Ze houdt het vel aanvankelijk wel verkeerd om, maar ach,
het publiek bij De Fuik is uiterst tekstvast. Zodra Diny een Spaans hoedje
bij Jacques opzet, weet iedereen dan ook gelijk dat nu De Toreador komt.
Herb heeft voor de zekerheid nog een velletje met de tekst Olé erop. Als hij
Rex Gildo's Fiesta Mexicana zingt wordt het stierenvechtershoedje ingeruild
voor een sombrero en het olé- blaadje voor een hossablaadje.
Maar het echte prijsnummer is natuurlijk Manuela. Na 35 jaar zingt hij het
nummer nog steeds met veel plezier. Niet dat het hem veel moeite kost want
het publiek zingt het nummer zo enthousiast mee dat hij zelf nauwelijks nog
iets hoeft te zingen.
Het vlammende vibrato van Jacques gaat zo wel
verloren in het geschreeuw. Maar dat lijkt de inmiddels 62-jarige zanger
niet te deren. Hij ontbloot het bovenlijf om een leren jasje aan te trekken
en daarna een wilde Elvis-medley in te zetten.
Als dat is afgerond
zet hij het legendarische Du in, tot vreugde van het publiek dat elkaar
vastpakt en nog harder meezingt.
Jacques Herb is camp en daar
maakt hij het een beetje zelf naar met zijn verkleedpartijen, maar Jacques
Herb is ook een sympathieke zanger die meer in zijn mars heeft dan alleen
Manuela. Hij is een publiekslieveling en wie hem ziet optreden weet waarom.
Als Jacques optreedt is hij onder vrienden. En dat geeft iedereen die er bij
is een goed gevoel.
Sorteer reacties
