Wageninger Koen Steenhuis kende een slechte dag tijdens de eerste wedstrijd om het Open Nederlands kampioenschap trial in het Achterhoekse Zelhem. Hier mislukt een poging om een hindernis te overwinnen en springt hij van zijn motorfiets. Met als onvermijdelijk gevolg het bijschrijven van vijf nieuw strafpunten op zijn conto. Foto: Jan van den Brink
WAGENINGEN - Ze balanceren constant op het randje. Een twee - eenheid vormen ze, de traillisten en hun motorfietsen. Vader Frans (53) en zoon Koen (22) Steenhuis uit Wageningen mengden zich in de strijd voor het Open NK trial in het Achterhoekse Zelhem. Oftewel: een spelletje ‘voetje - van - de - vloer’ voor volwassen motormuizen. De Steenhuizen deden mee in de marge.
De rechterhand draait nerveus aan de gashandle, het ranke motorfietsje jankt en rookt. De linker middelvinger staat parmantig en strak vooruit, het topje geklemd rond het koppelingshendel. Steenhuis staart wanhopig omhoog, wetend dat de route daarboven verder gaat. Balancerend, in een indrukwekkende sur-place, manoeuvreert hij zichzelf en zijn machine in de ideale positie. Tenminste, voor zijn gevoel de ideale positie.
Een fractie sluiten de ogen zich en verstrakt het gezicht van het Wageningse trialtalent. Dan laat de vinger het koppelingshendel los en draait de pols van de rechterhand een kwartslag naar beneden. De gaskraan gaat wijd open, rijder en machine schieten vooruit. Schuin omhoog, een boomstronk als lanceerplatform gebruikend. Spectaculair ketst Steenhuis tegen het imposante rotsblok, dat niet meegeeft. En even spectaculair stuitert de combinatie terug, kantelend, falend. Steenhuis geen een schreeuw van teleurstelling, zijn motorfiets huilt. Terug bij af, onder aan de voet van dat vermaledijde rotsblok. Steenhuis schudt en buigt het hoofd voor het monster en rijdt er dan maar omheen. Vijf strafpunten rijker, een illusie armer.
„Het gaat voor geen meter vandaag“, foetert de Wageninger bij het uitrijden van de non-stop. „De conditie is niet goed, de concentratie valt weg. En dat zijn wel de twee belangrijkste ingrediënten bij een trial. Ik zit in mijn tweede ronde en ben nu al doodop. Te weinig getraind en gereden de afgelopen maanden. Balen.“
‘Snelheid is onbelangrijk, het gaat om de motorbeheersing’
Een andere rijder komt triomfantelijk diezelfde hindernis uit. Hij geeft Steenhuis een troostend klapje op de schouder en grijnst, terwijl de controleur de zo gewenste ‘0’ bijschrijft op zijn conto. Nul strafpunten, geen enkele voet aan de grond gezet. Daar draait het allemaal om bij trial.
Vier ronden, met daarin tien zogeheten non-stops. Dat zijn de hindernissen waarbij de rijders geen voeten aan de grond mogen zetten. Doen ze het wel, dan volgen de straffen: één strafpunt bij één voet, twee voor twee voeten, drie voor drie voeten of meer en vijf voor een val of het niet voltooien van de non-stop.
De blijde rijder geeft Steenhuis nog maar eens een tilkje op de schouder. „Toch wat meer gaan trainen, jochie“, klinkt het plagerig. Koen Steenhuis kijkt vernoeid op en knikt gelaten. „Ja, pa“, volgt er zachtjes van onderuit de helm. Pa Frans Steenhuis (53) grijnst, het duo zet gezamenlijk koers naar de volgende obstakels.
„Hij heeft het een stukje moeilijker dan ik“, vergoeilijkt Steenhuis senior. „Koen komt uit in de klasse nationalen, die rijden een moeilijkere route dan de rijders in de sportklasse-B waaraan ik deelneem. Voor hem voert de ‘rode’ route over grotere en vooral lastiger obstakels dan mijn ‘witte’ route. Maar hij heeft een off-day. Eigenlijk wilde hij er net al de brui aan geven. Niet verstandig, want in deze sport kan het plotseling allemaal wel gaan draaien. Een kwestie van zelfvertrouwen ook. Als dat doorbreekt, loopt het plotseling een stuk makkelijker.“
Tussen de non-stops door is er ruimschoots de tijd om onderling wat bij te praten. Sommige rijders parkeren hun motorfiets en gaan op hun gemak wat eten en drinken. „Snelheid is totaal onbelangrijk. Het gaat puur om de motorfietsbeheersing“, legt Steenhuis senior uit.
Voor de vier ronden hebben de rijders telkens een maximum tijd van 2,5 uur per ronde, met de restrictie dat alle ronden binnen 6,5 uur afgelegd moeten zijn.
„Dat geeft je de tijd om de non-stops ook op je gemak te verkennen. De toprijders doen dat ook, die gaan eerst te voet door de hindernis, zodat ze precies weten wat ze te tegen gaan komen. Voor mij hoeft dat niet zo, ik zie wel waar het schip strandt.“
Zoon Koen worstelt inmiddels in non-stop nummer vijf en komt dit keer boven. Een ‘drie’ geeft de controleur aan. „Het gaat wat beter“, grijnst de jongeling terwijl hij zijn armen losschudt. Achter hem rijdt pa grijnzend naar een nieuwe ‘nul’. Wageninger Koen Steenhuis kende een slechte dag tijdens de eerste wedstrijd om het Open Nederlands kampioenschap trial in het Achterhoekse Zelhem. Hier mislukt een poging om een hindernis te overwinnen en springt hij van zijn motorfiets. Met als onvermijdelijk gevolg het bijschrijven van vijf nieuw strafpunten op zijn conto. Foto: Jan van den Brink
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
