Zie ook:
Uitgerekend donderdag verscheen Alves weer in Friesland. Hij was al voor de tweede keer dit seizoen zonder opgaaf van redenen verdwenen. Alves probeerde een transfer te forceren, maar Heerenveen en AZ kwamen er niet uit. Donderdag kwam Alves weer op de proppen, uiteraard was dat te laat om nog in de selectie voor het duel met de Zweden te komen.
Voor Alves was op het ereterras nog net een stoeltje vrij, maar op meer hartelijkheid hoefde de Braziliaan niet te rekenen. Gesterkt door een soepel scorend thuisteam leefden de fanatieke supporters zich uit met spreekkoren tegen hun voormalige favoriet. Nadat de lange aanvaller Gerald Sibon zijn tweede van de avond had gemaakt (de 2-0 en 3-0), werd hij toegezongen. ,,Who the fuck is Alves'', zongen de fans er direct achteraan.
De Amerikaanse middenvelder Michael Bradley brak de wedstrijd open door in de 20e minuut de openingstreffer te maken. Een kwartier later was het al 3-0, tevens de ruststand.
Dat Larsson en Razak Omotoyossi zeven minuten na rust tegenscoorden, had alles te maken met verregaande knulligheid in het Friese verdedigen. De twee goals werden zo simpel weggegeven, dat de Zweden nauwelijks konden geloven dat het 3-2 stond.
Zo konden ze het evenmin bevatten dat het vier minuten later alweer 5-2 was, dankzij treffers van Kristian Bak Nielsen en Bradley. De Deen Nielsen had geluk dat de scheidsrechter niet zag dat hij de bal met de hand toucheerde voor hij raak schoot. Larsson maakte 20 minuten voor tijd de derde Zweedse treffer uit een strafschop. Voor de statistieken, want met 5-3 kwamen de zwakke Zweden nog goed weg.



























