'Winnen, dat is zó ontzettend leuk'

Auteur: door René Megens |   woensdag 03 september 2008 | 03:52 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 03 september 2008 | 09:09

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
De jonge hardloopsters Marlin van Hal en Juul Lavrijsen. foto Ed van Alem

De jonge hardloopsters Marlin van Hal en Juul Lavrijsen. foto Ed van Alem

MILL - Marlin van Hal uit Mill en Juul Lavrijsen uit Haps. Beiden vijftien jaar. Vriendinnen. En elkaars concurrenten. Als het aankomt op hardlopen.

Anderhalve week terug stonden de Millse havo-leerlinge en de Hapse vwo'er weer tegen over elkaar. In Amsterdam ditmaal. Op de duizend meter streden ze om het Nederlands kampioenschap voor veertien- en vijftienjarigen.

Van Hal pakte de titel in 3.00.56. Lavrijsen was precies een seconde langzamer en goed voor plek twee.

De meiden vertellen smakelijk over de zenuwen die Van Hal teisteren voor elke start en over de relaxte manier waarop Lavrijsen zich voorbereidt op een wedstrijd. Kampioene Van Hal : "Ik heb altijd voor de wedstrijd heel veel last van een gebrek aan zelfvertrouwen. Vaak ben ik al een week van tevoren ontzettend zenuwachtig omdat ik van mezelf denk dat ik het niet kan. Ik ben niet snel tevreden met mijzelf, wil altijd het uiterste uit mij halen."

Van Hal loopt serieus hard vanaf groep acht van de basisschool. "Het leuke aan hardlopen? Ik hou van moe worden en doe graag mijn best om iets te bereiken. Ik wil altijd winnen. Zelfs van mijn oppaskindje met memory. Mijn doping zijn mijn overwinningen. Als ik een keer iets heb gewonnen, wil ik steeds weer winnen. Een heel goede tijd lopen of winnen is zó leuk."

"Ik train vier keer per week bij Tonnie Dirks van De Keien uit Uden. Hij is een supergoede trainer, is zelf topsporter geweest en heeft meegedaan aan de Olympische Spelen. Mijn techniek is, sinds ik bij hem train, heel erg verbeterd. Hij heeft me ook geleerd dat je niet iedere training kapot moet gaan."

Lavrijsen is op haar tiende begonnen met atletiek. ,,Mijn zus Loes zat op hardlopen. Ik ging een keer kijken en vond het keileuk vanwege de goede sfeer. Ook ik vind het niet erg om moe te worden. Ik zit bij het Seven Hills Running Team uit Nijmegen en train daar bij Has van Cuijk, de voormalige bondscoach. Tactiek was mijn slechtste punt, maar dat is nu verbeterd. Ik liep eerst altijd op kop te sleuren, zag wel wat er achter mij overbleef en dan kwam Marlin mij op de laatste tweehonderd of honderd meter voorbij", vertelt de Hapse atlete.

Door de spanning en druk wil je het beste uit jezelf halen, aldus Lavrijsen. " Dat doen we zonder doping. Doping slaat gewoon nergens op. Het is hetzelfde als je goed presteert op school terwijl je de opdrachten maakt met een antwoordboekje in de hand."

Het hardloopwereldje is hartstikke leuk, zegt Van Hal. "Atleten hebben bijna allemaal hetzelfde karakter. Turnsters zijn best wel bitcherig en bij hardlopen is iedereen heel vriendelijk."

Lavrijsen vult haar loopmaatje aan: " Iedereen heeft dezelfde droge humor en plaagt elkaar."

Van Hal en Lavrijsen hebben de laatste jaren regelmatig in de prijzen gelopen, op de baan en tijdens crossen.

Lavrijsen zat een tijdje terug echter in een dip. Het liep allemaal niet zoals ze wilde. "Nu gaat het weer goed en zit ik vol positieve inspiratie. Het volhouden is bij het hardlopen het zwaarst. Het vergt heel veel discipline om regelmaat in je trainingen te houden."

Beide meiden willen alles eruit halen wat er in zit. Natuurlijk willen ze later naar de Olympische Spelen, maar of dat lukt, kunnen ze nog niet zeggen. Ze zijn per slot van rekening pas vijftien lentes jong.

Van Hal heeft met veel plezier naar de spelen in Beijing gekeken. "Usain Bolt was natuurlijk heel goed. En ook de winnaar van de 800 meter voor vrouwen, Pamela Jelimo. Als het tenminste een vrouw is. Negentien jaar is ze pas en dan zo'n fantastisch wereldrecord lopen."

Bij de zogenoemde C-interland tussen Nederland en het de Duitse deelstaat Noord-Rijn-Westfalen van aanstaand weekeinde komen de twee Brabantsen uit op de 2000 meter, omdat ze ook voor die afstand snelheid en inhoud hebben.

Van Hal: "Gezellig samen met de bus er naar toe. We gaan vooral voor de sfeer. Na afloop gaan we met zijn allen iets eten. De wedstrijd is niet het belangrijkste, het is meer een beloning voor het harde werken dat je een seizoen lang gedaan hebt."

Dit was de laatste aflevering van een zomerserie over talenten uit de regio.

© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels