Voor Van Eijk is ook de zaal belangrijk

Auteur: door Kosse Stegman |   maandag 12 januari 2009 | 06:05 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 04 februari 2009 | 19:33

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Zaalhockeyer Jeroen van Eijk (links) kon zaterdag in de Jan Massinkhal niet imponeren. De speler van Nijmegen leed met zijn team twee nederlagen tegen landskampioen Rotterdam en de Haagsche club HDM. foto William Moore

Zaalhockeyer Jeroen van Eijk (links) kon zaterdag in de Jan Massinkhal niet imponeren. De speler van Nijmegen leed met zijn team twee nederlagen tegen landskampioen Rotterdam en de Haagsche club HDM. foto William Moore

NIJMEGEN - Hockeyiconen Jeroen Delmee, Teun de Nooijer en Taeke Taekema. Ze maakten furore in Oranje. Speelden grote toernooien en wonnen evengrote prijzen. Bekend in Nederland en ver daarbuiten. Sportliefhebbers, maar ook de niet hockeyvolgers zullen hun namen zonder meer herkennen.


Maar wie praatte er ooit over de prestaties van Jeroen en Geert van Eijk. Mannen die hun sporen in het zaalhockey ruimschoots hebben verdiend, maar wier namen de meeste mensen weinig zullen zeggen. Geert van Eijk is recordinternational. Hij kwam 41 keer uit voor Nederland. Zijn zoon, Jeroen, heeft tien caps minder en speelt hoofdklasse bij Nijmegen.

Het verschil in populariteit en media-aandacht is duidelijk. Waar veldhockey het hele jaar door kan rekenen op livetelevisie en veel grote sponsors, moet het kleine zusje in de zaal het doen met vier weekeinden in de winter waarin een hele competitie in sneltreinvaart moet worden afgewerkt.

'Zonde', vindt Jeroen van Eijk (32). Want het spel in de zaal is snel, technisch en er vallen veel doelpunten. Aantrekkelijk dus voor het publiek, zou je zeggen. Maar zaterdag in de Nijmeegse Jan Massinkhal zijn de tribunes slechts mondjesmaat gevuld. Dat, terwijl zowel de Nijmeegse vrouwen als de mannen twee wedstrijden op het hoogste zaalhockeyniveau afwerken. Het gekletter van de sticks echoot door de zaal, slechts zo nu en dan ondersteund door een kreet van aanmoediging.

"Veel veldhockeyers zien de zaal als een overbrugging van de winter", zegt van Eijk. "Belangrijke toernooien, zoals bijvoorbeeld de Champions Trophy, vinden plaats in die periode. Daar moeten de veldinternationals zich op voorbereiden en dus kunnen ze helemaal niet of maar kort de zaal in. Een goede veldhockeyer is trouwens niet per definitie een goede zaalspeler en andersom."

"In Duitsland is de sport veel populairder. Daar stopt de reguliere competitie al eind oktober. Het zaalseizoen duurt vervolgens tot eind februari: vier maanden lang. Ook Polen heeft een goede zaalhockeycompetitie, evenals Zwitserland en Oostenrijk. Landen waar de winter natuurlijk ook vroeg begint en het snel te koud wordt om op het veld te blijven spelen."

De mannen van Nijmegen treffen het zaterdag niet met hun tegenstanders. Rotterdam, de regerend landskampioen, geeft het thuisteam vroeg in de middag een les in degelijkheid. Waar het initiatief bijna de hele eerste helft bij Nijmegen ligt, verdwijnt de bal twee keer aan de overkant in het net. In de tweede helft lijken de gasten het nog even moeilijk te krijgen na de mooie 1-2, maar vervolgens denderen de Zuid-Hollanders over hun opponent heen (6-3).

Jarenlang was zaalhockey het 'ondergeschoven kindje' bij de Nederlandse Hockey Bond (KNHB), vindt Van Eijk. Maar daar komt volgens hem langzaam verandering in. In Nederland zijn er voorstanders van de snelle afhandeling van de wintercompetitie, maar er zijn ook felle tegenstanders. Alleen al het feit dat die discussie gevoerd wordt, kun je vooruitgang noemen, aldus Van Eijk.

"Met het nationale team zijn ze nu heel serieus bezig. Er staat een goede groep en er wordt intensief getraind voor het Europese kampioenschap volgend jaar." Als hij tegen die tijd gevraagd wordt, dan wil Van Eijk graag meedoen. Dit jaar heeft hij bedankt voor de Nederlandse selectie, in verband met zijn werk als arts in het Radboud ziekenhuis. "Vier dagen per week twee keer trainen en dan nog werken, dat red ik niet." Om daar aan toe te voegen: "Als ik zo speel als vandaag, dan word ik sowieso niet geselecteerd." De Nijmegenaar doelt daarmee vooral op de tweede wedstrijd van de dag tegen het sterke HDM. Na een behouden begin, waarin beide ploegen elkaar in evenwicht houden, vallen uit het niets drie doelpunten op rij. Alle voor de Hagenaren. Het scorebord blijft uiteindelijk staan op 9-4 voor de gasten. "Dramatisch", aldus de veelvoudig international, die deze zaterdag duidelijk zijn dag niet heeft.

Gelukkig maakt hij het een dag later meer dan goed als Nijmegen in Delft van zowel Oranje-Zwart (9-2) als Klein Zwitserland (4-3) wint. Belangrijke punten in de race om handhaving in de hoogste zaalhockeyklasse.

© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
cool
ik wil ook graag hockeyen
ik ben 9jaar
roben - 04-02-2009 | 19:33

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels