Hockey op plaats een, twee en drie

door Noor Tonkens. zaterdag 22 augustus 2009 | 06:40 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 22 augustus 2009 | 10:05

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Taeke Taekema wordt in Peking getroost door Teun de Nooijer (links) en Geert-Jan Derikx. foto Olaf Kraak/ANP

Taeke Taekema wordt in Peking getroost door Teun de Nooijer (links) en Geert-Jan Derikx. foto Olaf Kraak/ANP

UTRECHT - De Nederlandse hockeyers beginnen vandaag aan het EK. De frisse start na het olympische echec staat onder de nieuwe coach in het teken van weerbaarheid.

Even terug naar zaterdag 23 augustus 2008. Het Nederlands team is in de troostfinale om de bronzen medaille met 6-2 vernederd door Australië. Er knapt iets, voor het oog van de camera ontploft de ploeg.

Aanvoerder Jeroen Delmee, die net zijn 401ste en laatste interland heeft gespeeld, verwijt een deel van zijn ploeggenoten naïviteit. Taeke Taekema doet er nog een schepje bovenop: "Misschien moeten sommige mensen zich afvragen of ze wel in het Nederlands team willen spelen."

Twee dagen eerder had het Nederlands elftal nog met één been in de finale gestaan. De ploeg van bondscoach Roelant Oltmans had in de halve finale tegen wereldkampioen Duitsland vijf minuten voor tijd een 1-0 voorsprong genomen uit een strafcorner van Taeke Taekema. Maar een paar seconden later maakten de Duitsers gelijk, eveneens uit een strafcorner. De verlenging leverde geen beslissing op en in de strafballenserie, die ook verlengd moest worden, schoot Taeke Taekema zijn tweede over.

Had het goud een paar dagen eerder nog binnen handbereik gelegen, na de nederlaag tegen Australië stonden de Nederlandse mannen met lege handen. In de jaren die aan die wedstrijd vooraf waren gegaan, was hard gewerkt aan de onderlinge verhoudingen. Daar leek die zaterdagmiddag in Peking plots niets meer van over.

Volgens Teun de Nooijer, de nieuwe aanvoerder van het Nederlands team die vandaag na de wedstrijd tegen Polen met 402 interlands het record van Delmee breekt, viel dat allemaal wel mee. "De grootste kater die we hadden, was dat we geen medaille hadden. En niet omdat we elkaar allemaal verwijten aan het maken waren. Als vierde heb je helemaal niks en dat gevoel overheerste. Wat ik jammer vind," zegt De Nooijer, " is dat we de schijn nu tegen hebben dat alles ongelofelijk slecht was en dat vind ik niet helemaal fair. We waren er ongelofelijk dichtbij."

Een flinke praatsessie was ook volgens de nieuwe bondscoach Michel van den Heuvel niet nodig. "We hebben Peking in klein comité afgesloten. Met een aantal jongens die daar geweest zijn, hebben we er kort over gesproken, maar het was geen issue voor de nieuwe groep. Zo'n teleurstelling moet een plaats krijgen en dan moet je ook door. Ik was er niet bij, maar op het moment dat je te maken hebt met teleurstelling zal iedereen dat op zijn eigen manier tot uiting brengen. Dat dat bepaalde reacties teweeg brengt, is logisch, maar ik had niet de indruk dat daar onherstelbare schade is opgelopen."

Voordat Van den Heuvel in januari met zijn ploeg aan de slag ging, formuleerde hij drie uitgangspunten waar zijn programma op gestoeld is: weerbaarheid, beschikbaarheid en verantwoordelijkheid. " Waar ik continu mee bezig ben, is de ploeg te pushen om de weerbaarheid te testen. Dat loopt als een rode draad door onze campagne. Wat ik van ze vraag is op het moment dat wij als ploeg een fulltime focus hebben, dat hockey op de eerste plaats komt. En de tweede en de derde plaats."

Waar succescoach Marc Lammers en diens opvolger bij de vrouwen Herman Kruis van het groepsproces een speerpunt maken door het gezamenlijk formuleren van kernwaarden, draagt Van den Heuvel dat deel van zijn strategie minder uit. " Teambuilding is een enorm belangrijke component. We hebben persoonlijkheidsprofielen vastgesteld en we hebben al in een eerder stadium gewerkt met Francesco Wessels (beroepsmilitair gespecialiseerd in teambuilding, red.). De ploeg heeft zelf een teamdag neergezet waarbij we met z'n allen gekookt en gegeten hebben en we hebben een tennistoernooi met elkaar gedaan." Vergeleken met de afspraken die Kruis zijn speelsters liet formuleren (zoals 'eerlijkheid', 'teambelang boven eigen belang' en 'vertrouwen'), spreekt Van den Heuvel zijn spelers meer op hun individuele verantwoordelijkheden aan.

Voor de bondscoach is teambuilding - net als voeding, koelen en het krachtprogramma - een element, maar geen speerpunt. Van den Heuvel: "De core business is met elkaar hard trainen, goede wedstrijden spelen en gewoon hockeyen. Dat al die andere dingen gebeuren is logisch, maar dat zijn bijzaken."

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels