Waarschijnlijk had de hockeyster uit Malden al veel eerder haar entree op het hoogste niveau in Nederland kunnen maken, maar Dirks vertrok vier jaar geleden spoorslags naar Amerika. "Ik speelde bij Union in de overgangsklasse. Direct na de middelbare school kreeg ik de kans om in Boston te gaan studeren en te hockeyen. Dat kon ik niet laten lopen."
In vier jaar tijd maakte ze naam bij Boston, sleepte diverse persoonlijke prijzen in de wacht, maar kwam ook tot de ontdekking dat haar ontwikkeling als hockeyster te langzaam ging. Anderhalve maand geleden keerde ze terug naar Nederland. "Ik werd benaderd door Nijmegen. Mijn oude club Union toonde interesse. Maar ik wilde in Rotterdam Internationaal Management gaan studeren."
Dirks trainde twee keer mee met de hockeysters van hoofdklasser Rotterdam, maar zette zelf een streep onder dat avontuur toen de toelatingsscore voor haar studierichting aan de Erasmus Universiteit tussentijds met tien punten verhoogd werd. "Ik heb twee keer geprobeerd om die nieuwe score te halen, maar dat is me niet gelukt. Ik kwam gewoon niet binnen."
Daarna lukte het in Amsterdam wel. Dirk studeert nu aan de UVA. "Ik merk dat ik op hockeygebied een achterstand heb opgelopen. Maar bij Pinoké wijzen de coaches me niet steeds op mijn tekortkomingen. Ze laten me oplossingen zoeken waardoor ik mijn sterke kanten benut. Doe het zo, want daar ben je goed in, krijg ik dan te horen. Dat is prettig werken. En ik heb dingen geleerd in Amerika. Vechtlust, teamgeest, het belang van een hechte groep. Die zaken heb ik wel ontwikkeld. Dat sprak de leiding bij Pinoké vooral aan."
Dat ze komend seizoen met Pinoké op Nijmegen stuit, vindt ze niet extra pikant. "Union was een ander verhaal geweest. Daar kom ik tenslotte vandaan. Maar jij doelt natuurlijk op de rivaliteit tussen Union en Nijmegen. Joh, die voel ik niet meer. Daarvoor ben ik te lang weggeweest."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.


Sorteer reacties



















