Leroy George wordt op De Goffert geknuffeld door de fans van NEC. foto Broer van den Boom
Leroy George Foto: Broer van den Boom
1/2
NIJMEGEN - Het Juk van 1979 is afgeworpen. NEC kan ook ín Arnhem winnen van Vitesse. Leroy George bereikt daarmee de heldenstatus. ,,Dit is het mooiste cadeau om te geven en te krijgen."
De historie zit opgesloten in een onbedaarlijke kanonskogel. De klok in GelreDome tikt naar de 74 minuten en 29 seconden. Dan haalt hij uit. De doffe dreun slaat ruim een tel later binnen. Door een wanhopige muur van geel en zwart. Na 74 minuten en 31 seconden is Leroy George een held in de geschiedenis van NEC.
De ster wordt meteen bedolven in de hoek van het stadion, niet ver van de Zuid-tribune met de fanatieke aanhangers van Vitesse. Slechts moeizaam kan George na alle festiviteiten opstaan. Hij is getorpedeerd door lotgenoten. NEC is in extase. „Het ging allemaal snel”, glundert George ruim een half uur na de Gelderse derby in de Arnhemse catacomben. „Ik schoot met vol risico. Maar wel zuiver. Het móest ook zuiver, want er was een hele barricade voor het doel opgebouwd. Er lag echt van alles in de doelmond.”
Het Juk van 1979 wordt afgeworpen met een fenomenale trap. NEC drukt het kwaliteitsverschil dan eindelijk uit. Vitesse, dat met een oneindige reeks fantasieloze lange halen een parodie op de Engelse School weggeeft, wordt terecht verslagen. Ditmaal kan ook Piet Velthuizen niet meer redden. De mirakels zijn op in Arnhem.
„Wij waren echt beter”, lacht George. „Maar we drukken het alleen moeizaam uit in goals. Velthuizen was magistraal. Maar dan is de ontlading natuurlijk ook groter. Dit is het mooiste cadeau om te geven en te krijgen.”
George knipoogt dan even naar Gabór Babos. De doelman viert zijn vijfhonderdste competitieduel als prof met de ultieme triomf. Winnen van Vitesse in GelreDome. „Hij zei voor de wedstrijd nog tegen me: ‘Leroy, schiet er voor mij eentje in.’ Het is echt prachtig dat het ook lukt.”
Ook uit persoonlijk belang, realiseert George zich. De Amsterdamse vleugelflitser staat immers best bij toeval in de schijnwerpers. Omdat John Goossens in de aanloop naar de broedertwist toch niet fit raakt, krijgt hij een basisplaats toebedeeld. „Ik raakte voor de winterstop in de laatste vijf wedstrijden buiten beeld. Het leek er op dat er voor mij geen plaats meer was, zeker met het systeem zonder vleugelspitsen. Ik twijfelde voor de winterstop wel even, hoor. Of verhuren niet beter was. Maar ik vind óók, en bovenal, dat ik het niveau van NEC gewoon aankan.”
Daarom is George zo blij met zijn gehele optreden. De treffer in GelreDome heeft eeuwigheidswaarde, dat zeker, maar hij heeft in de derby nog veel meer laten zien. „Het ging vanaf het begin meteen goed”, weet hij. „Ik heb een lekkere wedstrijd beleefd. En dat zet me in de etalage bij de trainer. Dat ook maakt me nu intens gelukkig. Het is feest, dat is duidelijk. Dat doelpunt is de bekroning. Het is geschiedschrijving voor NEC. Dat is ook voor mij heel bijzonder. Het woord heldenstatus voelt alleen wel heel erg vreemd. Onwerkelijk, eigenlijk.”
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
