NEC-doelpuntenmaker Lasse Schöne (links) juicht samen met zijn ploeggenoot Leroy George. foto Broer van den Boom
NIJMEGEN - De Tovenaar van Taastrup lachte. Dit was nu zoals hij zijn rol wilde invullen. Met een fijnbesnaarde techniek, met een fluwelen balbehandeling. En met dodelijke precisie in de afronding. Lasse Schöne stond op tegen ADO Den Haag. Aan de hand van de Deense maestro won NEC gisteravond ook het tweede duel van 2012. De 2-0 was de stille getuige van een wervelende, Scandinavische voetbalshow.
Logisch dus dat Schöne (25) naderhand van oor tot oor lachte. Hij bereikte in fases van de wedstrijd de perfectie. De twee goals waren daarvan het tastbare bewijs. Al was de Deen zelf de eerste die spits Género Zeefuik de eer gaf. De target-man werd in De Goffert de koning van de assist.
„De meeste voetbalvolgers kijken naar zijn staat van dienst als doelpuntenmaker, maar dat doet geen recht aan zijn prestaties”, sprak Schöne over Zeefuik. „Hij heeft dit seizoen nog niet gescoord, maar opent hier wel de verdediging van ADO. Ik ben daarbij nu de afmaker. Maar dat is voornamelijk de verdienste van Género.”
Natuurlijk was de steekpass bij de 1-0, na zeven minuten magistraal. Schöne liep in de ruimte en Zeefuik gaf de bal op maat door een verbouwereerde Haagse defensie. De afwerking van de Deen was daarna gortdroog en loepzuiver. „De start was dus geweldig”, wist Schöne. „Maar het was óók de bevestiging dat NEC op de goede weg is. Noem het een flow, vorm. Hoe dan ook, het team staat en dan rollen er soms heel mooie combinaties bij ons uit.”
ADO had er geen antwoord op. Telkens weer bewoog de Deen zich tussen de Haagse linies. Elke keer weer vond hij de ruimte om weg te draaien, om aanspeelbaar te zijn. Schöne ontpopte zich tot de dirigent van NEC. „Zo wil ik spelen en zo kan ik ook spelen”, sprak hij. „Dit is voor een keerpunt. Het systeem staat, het team staat. Ik voel me lekker. Voor de winterstop liep het niet. Nu, in dit concept, kom ik het beste tot mijn recht.”
Dat herwonnen zelfvertrouwen leverde ook die onberispelijke strafschop op, na zestien minuten. Schöne vond daartoe allereerst Zeefuik. Met een zogeheten no-look pass. De spits draaide vervolgens sterk weg, maar kon nooit uithalen, omdat bewaker Gábor Horváth aan de noodrem trok.
„Het was de eerste penalty sinds anderhalf jaar (zondag 17 oktober 2010, uit bij Heracles, red.)”, vertelde Schöne. „Natuurlijk wilde Género de bal nemen. Iedereen wil toch graag een strafschop nemen? Maar het was mijn verantwoordelijkheid. Dat waren nu eenmaal de teamafspraken.”
Schöne loste de belofte in en na een dik kwartier lag ADO al definitief op z’n gat. De Haagse brigade miste overtuiging, finesse, gogme en aanvallende kwaliteit. ADO kreeg uiteindelijk met pijn en moeite twee grote mogelijkheden. NEC daarentegen dook nog acht keer kansrijk op voor doelman Gino Coutinho. ,,En dat was dus het enige negatieve punt”, oordeelde ook Schöne. ,,We verzuimden die derde goal te maken, om uit te lopen. Er is dus nog best het een en ander voor verbetering vatbaar.”
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
