Het echtpaar Jan en Ans Wenting met hun dochters Mery en Anja (v.l.n.r.) poseren trots met de negenjarige ruin Palando op hun manege 't Hooge End. Foto Henk Rodrigo
Dinsdag, 8 mei 2007 - DIDAM - Al vanaf haar zesde rijdt ze paard. En op haar zestiende behaalde ze het diploma instructrice. Inmiddels weet Mery Wenting (28) van manege 't Hooge End in Didam dat een druk kind op een druk paard niet werkt. "Ik kijk voor een passende combinatie altijd naar het karakter van het kind en naar het karakter van het paard.".
Het vinden van een passend paard is op de Didamse manege niet zo'n probleem. Er kan bij de rijlessen op 't Hooge End worden gekozen uit in totaal twintig manegepaarden, waarvan de helft pony is. De ruitersport blijft onverminderd populair. "Voor beginners heb ik een wachtlijst van twee jaar", zegt Mery, die bij het lesgeven af en toe wordt geholpen door haar jongste zusje Els (25). Die is eveneens gediplomeerd instructrice.
Eén uur les in de week, in groepen van zes of acht personen, kost 40 euro in de maand. Ook privélessen van een half uur behoren tot de mogelijkheden. "Daarbij ligt het accent met name op het leren goed te communiceren met je paard", zegt Mery, die samen met Els haar eigen kennis op niveau houdt door lessen bij Grand Prix-ruiter Judith Bunt uit Elst. De zussen komen zelf ook in wedstrijden uit, in de klasse Z2.
Manege 't Hooge End is een echt familiebedrijf. Moeder Ans (58) en dochter Anja (29) nemen de administratie en het horecagedeelte voor hun rekening. Ook organiseren ze dressuur- en springwedstrijden met bekende juryleden en parcoursbouwers uit alle hoeken van het land. Mery geeft de meeste lessen en verzorgt de paarden. Els, die op een notariskantoor werkt, springt zonodig bij als instructrice. En vader Jan (59), die ook nog een bescheiden loonbedrijf heeft, onderhoudt alles en zorgt tevens dat het buitenterrein er pico bello bij ligt. Dit alles doet de familie Wenting al meer dan vijftien jaar, als opvolger van de familie Nas.
't Hooge End - tevens onderkomen voor ponyclub De Heestertjes en de landelijke rijverenigingen De Heesruiters en De Montferlandruiters - heeft van de Federatie van Nederlandse Ruitersportcentra (FNRS) een vier-sterrenstatus gekregen. Die op één na hoogste waardering is verdiend met, en Mery somt op: "de netheid van het bedrijf, de verzorging van stallen en paarden, het hebben van gediplomeerde instructeurs en het voldoen aan allerlei veiligheidseisen."
De Didamse manege heeft twee binnenbakken (16 x 42 en 25 x 63 meter), een buitenbak van 50 bij 65 meter en biedt daarnaast ook nog plaats aan een vijftal pensionpaarden. Er zijn paardenkeuringen, dressuur- en springwedstrijden voor paarden en pony's. En er is in de zomer tweemaal in de maand en 's winters iedere donderdag een oefenparcours opgesteld, waar zelfs internationale springruiters gebruik van maken. Maar het is niet allemaal paard en pony wat de klok slaat. Moeder Ans: "De manege wordt ook gebruikt voor schapenkeuringen, circusvoorstellingen en oldtimershows voor tractoren en motoren."
Met wekelijks 150 klanten voor manegelessen is het in 't Hooge End een drukte van belang. Dat moet ook wel om de hele familie een goed belegde boterham te kunnen laten verdienen. Mery: "Toch blijven we er voor waken dat de manegepaarden op tijd rust krijgen. Want ik ben goed voor mijn klanten, maar zeker ook voor mijn paarden. Daar zijn we heel zuinig op."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
