article
1.2230872
Ze moet het tot dusver doen met gemiddeld een kwartiertje speeltijd per wedstrijd.
Lynn Knippenborg hoort er weer bij
Ze moet het tot dusver doen met gemiddeld een kwartiertje speeltijd per wedstrijd.
http://www.gelderlander.nl/sport/regiosport/sport-liemers/lynn-knippenborg-hoort-er-weer-bij-1.2230872
2011-08-11T07:01:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.2230873.1467374894!image/image-2230873.JPG
Sport,Amateurvoetbal
Sport Liemers
Home / Sport / Regiosport / Sport Liemers / Lynn Knippenborg hoort er weer bij

Lynn Knippenborg hoort er weer bij

Foto's
1
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Lynn Knippenborg in 2011 in actie met Jong Oranje tegen Roemenië.
      Fotograaf
    Ze moet het tot dusver doen met gemiddeld een kwartiertje speeltijd per wedstrijd.
    Lynn Knippenborg kan het weinig schelen, al zou ze graag meer minuten maken. Het Zieuwentse handbaltalent is al lang blij dat ze er bij is na haar ernstige knieblessure.

    Het Nederlands team baarde in de groepsfase van het Europees kampioenschap onder 19 jaar opzien met klinkende zeges op 'echte' handballanden als Noorwegen en Roemenië. Gisteren kreeg ook Spanje klop (29-26). Vrijdag speelt Jong Oranje in Rotterdam in de halve finale tegen Servië. Een medaille ligt voor het grijpen.

    Met haar rol als invalster voor het 'supertrio' Estavana Polman, Lois Abbingh en Anouk van der Wiel heeft Knippenborg (19) geen moeite. "Dit is echt een heel sterk team", zegt ze vlak na de wedstrijd tegen Roemenië nog nagenietend van de indrukwekkende winst (39-27). "Iedereen is ook goed in vorm. Zelf ben ik nog niet weer op mijn oude niveau. Ik heb het hele seizoen niet gespeeld en eigenlijk vooral stil gezeten. En dat terwijl ik zó graag wil."

    Op 3 augustus 2010, ze weet de datum nog heel goed, scheurde de ex-speelster van Pacelli haar kruisband af tijdens het WK o18 in de Dominicaanse Republiek. Zeven weken later volgde een knieoperatie en vervolgens een langdurige revalidatie. Het seizoen bij Dalfsen, dat kampioen zou worden van de eredivisie, kon Knippenborg afschrijven, maar het EK in Nederland was het 'grote' doel waar ze naartoe kon werken.

    Het bizarre toeval wilde dat enkele weken voor haar pijnlijke misstap in het duel tegen Duitsland haar tweeënhalf jaar oudere zus Martine, speelster bij Pacelli, aan precies dezelfde kwetsuur was geopereerd. Twee handballende zussen in de lappenmand. Dat schiep een band.

    Lynn Knippenborg had het voordeel dat ze als lid van de Handbal Academie op Papendal, waar ze doordeweeks ook woonde, optimaal aan haar herstel kon werken. Het deed wel een beroep op haar mentale weerbaarheid, omdat ze met lede ogen moest toekijken hoe haar teamgenoten elke dag 'lekker' met de bal bezig waren.

    "Zij gingen trainen en ik liep op krukken. Dat was een heel zware tijd. Ik miste het handbal heel erg", vertelt ze. "Langzamerhand mocht ik steeds meer, kon ik wat fietsen en krachttraining doen. Na zes maanden ben ik weer voorzichtig begonnen en toen ging het weer mis; een scheurtje in de binnenband van de knie. Toen was ik echt bang dat ik dit EK niet meer zou halen."

    Ze haalde het toch. Op 20 juni maakte ze haar rentree. "Van de krachttraining heb ik zúlke benen gekregen", wijst ze op de omvang van haar beenspieren. "De begeleiding zei dat ik er op het toernooi in Spanje (in juli, red.) bij moest zijn. Dat is gelukt. Voor mezelf heb ik geen verwachtingen. Alles is meegenomen." De suggestie dat Estavana Polman, de aanvoerster van het team en concurrent voor haar plek op de midden-opbouw, maar eens een stapje opzij moet zetten, werpt ze lachend van de hand. "Ben je gek? Ik ben hartstikke blij dat ik met haar kan spelen. Ik kan nog veel van haar leren."

    Handbal neemt wat Knippenborg betreft ook de komende jaren in haar leven een centrale plaats in. Ze stopt bij de Handbal Academie, heeft haar kamersleutel van Papendal inmiddels ingeleverd en gaat in Zwolle wonen. De trainingsarbeid bij Dalfsen wordt flink opgeschroefd en ze stapt over naar de topsportklas van de Hogeschool Arnhem Nijmegen (HAN), waarbij ze een studie fysiotherapie volgt. "Dat is allemaal perfect geregeld en goed te combineren met wedstrijden en trainingen. Ik wil echt alles uit het handbal halen en kijken of ik de stap naar een buitenlandse club kan maken. Dat blijft een grote droom voor me."