Getooid met een lauwerkrans luistert Sven Kramer, de nieuwe en de oude wereldkampioen op de 5000 meter, in de akelig lege M-Wave naar het Nederlandse volkslied. foto Olaf Kraak/ANP
NAGANO - Er waren gisteren meer fotografen dan schaatsliefhebbers in de olympische arena van Nagano. De WK afstanden in Japan voltrekken zich in een zee van lege, blauwe stoeltjes.
De medaillewinnaars zijn allemaal blij met hun prijzen, maar de kille
stemming in de desolate betonnen kolos die de M-Wave zonder publiek is,
neemt toch wat van de glans weg. En het ijs is ook al niks.
Sven
Kramer vond het zonde dat er zo weinig belangstelling voor de schaatsers is.
"Maar een wereldtitel is en blijft een wereldtitel", aldus de
kampioen op de vijf kilometer, die daarom ook genoot van een hol klinkend
Wilhelmus. "Ik hoop dat het in het weekeinde wat drukker is."
Aan Kramers prestatie zal het niet hebben gelegen. De Fries reed gisteren het
tien jaar oude baanrecord van Gianni Romme, gereden tijdens zijn gouden
olympische race van 1998 uit de boeken (6.17,42). Het leverde een echoënd
applaus op van de dertig meegereisde Nederlandse supporters.
De
lege tribunes en de moeilijk berijdbare ijsvloer in de M-Wave stonden een
echte supertijd dit keer in de weg. Kramer: "Het ijs was killing, het
vreet aan je. Zodra ik ontspande, liepen mijn rondetijden op. Als ik dieper
ging zitten en meer kracht zette, ging het wel, maar ik heb me minder kunnen
sparen dan ik had gehoopt."
Kramer had graag iets meer van
zijn energie bewaard, want hij moet nog aan de bak op de 1500 meter, de tien
kilometer en de ploegenachtervolging. "Dat heb ik mezelf aangedaan, dus
ik kan er niet over zeuren."
Net zoals hij eigenlijk niet te
veel wil zeuren over de ambiance. "Het is niet echt een superatmosfeer.
Het verschilt op zich niet eens zoveel van sommige wedstrijden in Calgary en
Salt Lake City, maar daar nodigt het snelle ijs tenminste nog uit tot hard
rijden."
Het gaat Kramer te ver om Japan in de ban te doen
voor grote wedstrijden. En daar is zijn ploeggenoot Wouter Olde Heuvel, die
in Nagano op de vijf kilometer zijn eerste (bronzen) medaille 'bij de grote
mannen' won, het mee eens. "Ik vind het op zich heerlijk om hier te
rijden. Het is schoon, goed georganiseerd. Beter dan Rusland."
Maar de Tukker mist wel de opzwepende kreten van het publiek. "Voor mij
werkt dat wel, als de toeschouwers reageren op de tijden. Bij veel herrie
zet je soms net even iets meer aan."
