AMSTERDAM - LJ wordt-ie in de squashwereld liefkozend genoemd. Nederlands
beste squasher Laurens Jan Anjema is geliefd bij vriend en vijand. Hij is
dan ook het perfecte rolmodel voor de sportbond, die ambitieuze plannen
heeft om squash op een hoger en breder niveau te brengen.
Anjema werd gisteren in Amsterdam voor de vierde keer nationaal kampioen,
overigens nog steeds acht titels verwijderd van het familierecord van vader
Robert Jan. Laurens Jan Anjema versloeg Piedro Schweertman met 3-1.
Op de kleine maar volle tribunes van het Frans Otten Stadion keken kinderen
met open mond naar hun held, LJ. Die rol vervulde de Hagenaar met verve. De
26-jarige Anjema groette iedereen beleefd, ging lachend op de foto met zijn
supporters, dankte zijn fans voor hun komst en stond geduldig en
welbespraakt - en nog nazwetend - journalisten te woord.
Ook op de
baan is hij de ideale squasher. Onverstoorbaar, verontschuldigt zich als hij
in de weg loopt - een unicum in de squashsport - en wisselt af en toe tot
groot vermaak van het publiek even een opstandig maar beleefd woordje met de
scheidsrechter. Komt nog bij dat de linkshandige Anjema voor de vrouwen een
plaatje is om te zien.
Maar de nummer zestien van de wereld laat
zich ook daardoor niet afleiden. Hij is onverstoorbaar en ergert zich, in
tegenstelling tot een hoop toeschouwers, tijdens de wedstrijd niet aan de
rondrennende en jengelende kinderen. Na het toernooi in New York is hij
alles gewend. Anjema speelde daar een aantal weken geleden in een glazen bak
midden in Grand Central Station. Tussen alle forensen in had klagen ook geen
zin. "Please play on. We're in a train station", had de
scheidsrechter hem daar laconiek meegedeeld. In datzelfde New York was de
Nederlander overigens nog dicht bij een stunt. LJ pakte daar bijna de
wereldkampioen Ramy Ashour, maar verloor uiteindelijk in vijf games.
"LJ heeft alles in zich van een toptienspeler", zegt zijn manager
Tommy Berden, die zijn pupil ook als uithangbord naar sponsors en scholen
gebruikt. "Hij mist mentaal nog net dat extra beetje om te winnen. Iets
wat de toppers wel hebben, maar dat is ervaring, dat komt nog wel."
LJ zelf is wars van sterallures en wil ook absoluut geen rolmodel genoemd
worden. Daarvoor vindt hij zichzelf te braaf. "Toen ik jong was, waren
mijn helden een aantal losbandige Australische squashers die zich elke week
klem zopen. Ik ben gewoon mezelf. Ik ga me ook niet anders gedragen",
zei Anjema, die het normaal vindt dat je publiek en journalisten voor hun
komst bedankt. "Maar ik probeer wel met mijn resultaten squash in
Nederland op de kaart te zetten."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties



















